466 PHILODOXUS:
opulentia ant facundia y in his qui fe his bonis pracelle.
re quafi vefciun:. Comitas autem & mo’ettia ni¬
hilimminuunt hee commoda, fed ur gratiamad~
dunt, ita depellunt invidiam. Hac autem comitas
& morum fuavitas oportetin omnibus vitæ aio¬
nibus fir perpetua, nifi prorfus repugnat Miner¬
var, Nam fruftra , utopinor, tentaret Xenocra¬
tes3, quod fucceffir Socratir ac Diogeni: fruftra
moliretur Caro Cenforiusfquod Lalium fecir
gratiofum. Attamen Demea ille Terentianus'fubi¬
to mutatus ; fatis declaravit quantum ad con¬
ciliandum benevolentiam habeat momenti ftudiis
& affe&ibus omnibus omnium obfecundare.Verum
quoties a recto receditur, jam & à vera gloria ad
temporarium hominum favorem degencratur. Cz¬
terum ea demuma gloria perpetua eft , quae bonefli raa
dicibus nititur , à judicio rationis profetta. Nam af¬
fe&tus temporarios habent impetus: qui fimul at=
que relanguerint ; odile cæpimus quod ante veher
menter arrifit: ac proinde plaufus vertitur in bi¬
lum, lausin vituperium, Cæterum ut ingenium
prorfus invertinon poteft, ita poteft aliqua ex par¬
tecorrigi. PH. Exfpe&o quid dicas. SY. Qui na¬
tura blandior eft , iscavere poteſt , ne» dum apud
omnes gratiofus efle ftudet, deflectat ab honeito,
neve dum fefe quibuflibet accommodat, Polypum#
imitatus, fibi parum conftet. PH. Tales novi pet
multos lubricæ fidei & erubefcendæ vanitatis. SY.
Rurfus qui feveriore funt ingenio, dare operam