Tn hoc Dialego docet qua quis vid ad veram gloriam
tendere poffit, & honeftum fibinomen comparare in.
ter homines,
PH. TNElix auſpicium interpretor occurfum future,
Psp SY. Vtinam fit aliquid, Philo¬
doxe in quo tibi qucam cffe felix. PH. Quid aif
picatius, quam fi quis deus occurrit homini? SY.
Equidem nihil iftoc exiftimarem aufpicatius ,
etiamfi fexcenta volitent no&ux ©. Sed quem mihi
narras deum? PH, Te, Inquam , Symbule. Sy.
Mene PH. Te plane. Si non fallit proverbium i,
deum effe quifquis juvat, mortalem, tu mihideus
efle potes. SY. De fide © proverbij viderint alii,
ego certe perquam lubens amico profuero,fi quei,
PH. Non eft quod metuas; Symbule; haud peto
mutuum “~ facra res elt confilium; eo tantum
me juva. SY. Atquiiftuc ipfum eft petere mutuum,
quandoquidem hoc officii Senusinteramicosultre
a Philedexus. ambitiofus , a- | illud eft > Homo homini
mans gloria.
b Symbulus. confiliarius,
c Etiamfe fexcente volitent no¬
due. no&ua erat avis faufti
Ominis apud Athenienfes, Vi
de fuprà.
dS5 non fallir rc. prov erbiutm
Deus.
e De fide. id ett,de veritate.
f Haud peto mutuum. non peto
ut pecuniam mihi commo¬
des. que vous mebrefliex delar¬
gent.