340 SI CONVIVIUM
ni folent queftiuncula de rebus natura : ita hic.
Batim nata elt quæltio, quænam effer hominis
pars honeftiflima. Alius divinabat oculos, aiius
cot», alius cerebrum , alius irem alind : & lug
quifque divinationis rationem adferebat. Anto¬
nius juflus dicere fententiam , dixit os {ibi videri
aitem omnium koneftifimam +. & addidit cau¬
fam nefcio quam. Tum alter ille; ne quid ipfi con¬
veniret cum Antonio , refpondit, cam partem qua
fedemus » fibi videri honeftifamam. Cum id vide¬
retur omnibus ablurdum, attulit hanc caufam, quod
is diceretur vulgo honoratiflimus, qui primus con
fideret : hoc honoris competere parti quam dixit
fet. Applaufum eft huic fententiæ, & rifum eft af¬
fatim. Placuit homo fibi de hoc ditto, vifufque eft
in co certamine viétus Antonius. Difimulavit An¬
tonius, qui non 0b aliud detulerat ori primam
honeftatis laudem, nifi quod fciret illum velut
emulum fue glorie diverfam partem nominatu¬
tum. Poft dies aliquot cum rurfusuterque vocatus
efflerad idem convivium, ingreflus Antonius of¬
fendir gmulum cumaliis aliquot confabulanrem;,
dum adornatur cœna: & averfus emifir clarum
ventris crepitum ante faciem alterius. Illeindigna
tuss Abiinquit, {curra, ubinam didicifti mores
itos? Tum Antonius , Etiam indignaris? inquit.
Sitefalutaflem ore, refalutafles: nunc te faluto
parte corporis » vel tejudice, omnium honeftif
fima, & {curra vocor. Sic recuperavit prius amil¬
fam gloriam Antonius. Diximus omnes , nunc tu~
perelt ut pronunciet judex, GE. Id faciam , fed
non prius, quam fuum quifque cyathum ebibe¬
rit. En anfpicor: fed lupus in fabula’, PO. Eau