OCR
RELIGIOSUM. 139° Deus nonnunquam abutatur 4 ad emendandos cos” quideliquerunt. Atque huc fortaffe pertinet quod ait David , deplorans peccatum fuum : Tibi Soli peccavi, & malum coram te feci.. Non quod reges non peccent interdum ingenti populi malo, fed quod non habeant hominem ,. cujus authoritate: condemnentur ; cum Dei judicium nemo. quamlibet potens, poflit effugere..TI. Non difplicer in= terpretatio. Sed quid fibi volunt divifiones aquarum? EV. Adhibita eft fimilitudo ». Quae rem explanet.. Violenta res & impotens" eft regis animus concitatus, nec huc aut illuc duci poteft , fed impetu fuo fertur, velut œftro divino percitusf:quemadmodum mare fefe {pargit in terras , ac fubinde curfum mutar » contemptis agris , ædificiis , & Quicquid obftat; alicubi fe condit fub tenas = Cua jus impetum fi coneris inhibere , aut alio deflecteke , nihilagas. Idem accidit in magnis flaminibus, veluti fabuix quoque narrant.de Acheloo'. Minus autem mali capitur, f; commode obſecundes , quam S violenter vepugnes. TI. Nihil igitur remedij adverfus mali regis impotentiam? EV. Omnium poufimumefle duco, dumadhuc puereft , & fe prin» Cipem effe nefcit , fanctis præceptis formare pectus illus, Profunt & Pieces ac monita, fed blanda ac. § Abutainr. id- et , utatur, , Oettrum ( vulgo un thaon $ quo fenfu verbum aburor | infe@i genus apibus fimile, ulurpatur & à Cicerone 3. in | fed amplioris magnitudinis, Verrem , & lib. a. de natura quod pecora æftate fic perfeDeorum, quitur “& pugnic, ut ali. "Impotens animus quì non fa- quando in furorem agat, Hic cile tegitur gui ne je laiſſe pas | explicabis , eitant comme piconduire aifémeni + qui fe laiffe qué de quelque thaon M i}: