OCR
RE VARIANDI FORMULE. 107 plurimo labore , fumptn ingenti, pecunia magna. Plusis mihi conftat quam credas. Minoris mihi conitat uxor , quam equus meus. CH. At quid fibi yalt, Auguftine , quod verbo ifti, Confiat, modo ablatioum , modo genitiuum cafum apponis? AV. uæftionem perutilem ac late patentem. moviftia, Verum ne convivas loquacitate mea premam, pauciffimis abfolvam. Sed cupio fingulorum hac de re: audire fententiam , ne cuiquam „ut dixi, fim moleftus, CH. Quidni cupiant idem vel puella ? AVi Illæ fane nihil aliud quam-audient. Accingar® igitur > Grammatica bene fortunante i. Scis verba. emendi, ac vendendi , aliaque effe confimili fignificatu , quibus apponantur hi genitivi foli- , tantis quanti, pluris , minoris, tantidem , quantiviss quanticunque : at ita > fifubftantiva non apponantur, que fi accedant, utraque in ablativum cafum. vertuntur. Quod fi precium certum apponaturs, pones in ablativo. Si per adie&ivum fubftantive pofitum , in ablativo pones , nifi per adverbia lo= qui malis. CH. Quænam verba funt , de quibus piecipis; AV. Hac fere funt , emo , mercor, redimo, ideft, aut captum , aut perditum emo ?. ven= do, venundo : revendo, id eft , rurfus vendo, quod mihi venditum erat. Venco ; id eft vendor, cuius pratericum. venivi vel venij.;, fupinum , venum:: hinc venalis. Ab illo, id eft, vendo; vendibilis manat. Mereo, pro infervio, & ftipendium facio; h Accingar. id cft, incipiam, | De, re Grammatiçali di&uduĝumque eft à viatoribus | rus, optat fibi propriam che gui accingebant fe, hoc ef, | Grammaticam , quafi aliiógæ lacinias colligebant zo- | quod Numen effet, fie explifa, utcelerius irent. .gccn- | cabis, ie commencetay dong. gere, fe troufler, & fe prepa- | avec l’allitance de la Granas fer à cheminer. maire, Grammar ene fortunate,