OCR
Cowvivium ReLrarosum. rr Gato dicit; prefertim fi recolatanimo, quicquid annis retroactis feu trifte,. feu letum obtigiffer. Nam frequenter & fuavium rerum recordatio, vek cum pudore vel cum confcientiæ moleftia conjun@a et, utanimus ab his etiam recolendisnon minus abhorreat, quamatriftibus. Id, opinor, nobis: indicarunt fapientifimi Poéte, qui feribunt, tumdemum animas capi defiderio corporum reliGorum, pofteaquam (a) ex amne Lethæo longa biberint oblivia. Ur. Eft iftueprofeco dignum admiratione, & mihi quoque compertum in nonnullis, Verum iHud quam mihi blandiebaturs Nec me vixife pænitet! At quotusquisque Chriftianorum fic moderatur vitam fuam, ut hujus fenis vocem fibi poffit ufurpare ? vulgus hominum exiftimat, fe non fruftra vixifle, fi per fas nefasque congeftas divitias relinquant morientes. At Cato.ideo non putat, fe fruftra natum, quod intesrum & fan&um civem preftiteritreipublica, quod incorruptum magiftratum, quod pofteritati quoque virtutis & induftrie fue monumentaveliquerit. Jam illo quid dici poruit divinius ? Diftedo tanquam ex hofpitio, non tanguam & domo. Hofpitio tantifperuti licet, donec hofpes jubeat exire. E domo {ua nullus facile pellitur. Et tamen hinc quoque fæpenumeropropellit vel ruina, vel incendium , vel alius cafus quifpiam. Ut horum nihil accidat, tamen fenio collabens ædificium, admoneteffe demigrandum. NePHALius, Non minus elegans eft, quod apud Platonem loquitur Socrates, animam bumanam in hoe corpore velut in præſidio poſitam eſſe , unde fas non fit diftedere injuffu imperatoris, nec diutius in eo immo rari, quam vifum fit ei, qui collocavit, Mud fignificantius et in Platone, quod pro dozzo dixerit prafidium: iquidem in domo tantum commoramur, in prefidio deftinati fumusfan&ioni, quam nobis delegavit imperator nofter: non abludens à noftris literis, que vitam hominis nune militi am, nunc certamen effe dicunt. Ur, At mihi quidem oratio Catonis pulchre congruere vides tur (a) Examne Lethæo] Nomen fluvii apud inferos, eujus latices fi quis guflafet, omnium prateritarna perum oblivifi voluerunt, 15