OCR
Bod Gonvivium ReLrerosum. Jus hic, qui tanta gratia totam aquam oftendit ocuJis hominum, hinc atque hinc æquis fpatiis hor. tum diimens, in quo fefe utrinque herbe velut ìn fpeculo contemplari geftiunt, num marmoreus eft? Ev. Bona verba z unde huc marmor? E contufis.ca mentis fatitium marmoreft : coloris candoradditus eft incruftamento. Tr. Quo tandem fefe condit tam amabilis rivus? Ev, Vide incivis litatem humanam, Pofteaquam hic fatis exhilaravit oculosnoftros, prolnit culinam , ejusque {or des fecum defertin cloacam. Tr, Crudele, itame in huncufum Fum crude1 ipturæ longe imul,ac purgandis paraffet eterni vuminis benignita Jes fumu hocamenioy animis noftris datu em, recreandis bus, abntentes tamincaquanonabutimur, fi «in quos illam deditis, s humanis. ‘tibi virent lunt, quod isc entibus g jungat. Hic mihi magis arridet , ut eft fua cuique fententia , etiam inbortis: Tr. Sed horti per fe amæniflimi juc ditatem propemodum obfcurantambulacra t Ev, In his vel ftudeo, vel obambulo folus, cum amiculo confabulans; vel cibum capio, fi vie detur, Tr. Columnæ paribus intervallis fuftinentes edificium innitens, miraque colorum varietate blandientes, funtne marmoree ? Ev, Ex eodem marmore , quo factus efthic alveus. Tr. Lepida profecto impoftura, Vel dejeraffem effe marmor. Ev. Quare cave, ne vel credas, vel dejeres quicquam temere. Non raro fallit fpecies. Quod opibns deeft, arte farcimus, Tr, Non tibi fat erat stam nifidusstam excultus,nifi pingeres infaper alioshortos?Ey. Non capiebat omnes herDarum fpecies unus hortus. Prætereabis delectamur, cum pium florem cum vivo decertantem videmus, & in altero miramurartificium natura, ‘is ingenium , in utroque benignitatem Dei, quiin ufum noftrum largiturhac ome nia suullaiare non mirabilis pariter, & se ae