8 : Preras PUERILIS.
Er. Ethujusrecepte confeflionis autor? Ga. Is
quidem autoret omnisboni; fed an ipfe inftitu¬
exithanc confeflionem, qualis nunc eft in ufu ec=
clefie, Theologis excutiendum relinquo: mihi
puero & idiotæ fufficit majorum autoriras. Hæc
eft certe præcipuaconfeflio: nec eff facile confi¬
teri Chrifto. Non confitetur illi, nifi qui ex ani¬
mo irafcitur fuo peccato, Apud illum expono,
deploroque, fi quid admifi gravius; clamo , lacri¬
mor, ploro, me ipfum exlecror, illius imploro
mifericordiam: nec finem facio, donec feafero,
peccandi affectum penitus expurgarum è medul¬
lisanimi, & fuccedere tranquillitatem aliquam &
alacritatem, condonati criminis arsumentum,
Atgue ubi tempus invitat, ut adeam facrofanam
menfam corporis & fanguinis dominici, confite¬
or&facerdoti, fedpaucis, & nonnifi ea, que
certo videnturcrimina; aut ejufinodi, ut vehe¬
mens fufpicio fit, crimen effe. Neque vero proti¬
nus arbitror, effe piaculum, hoceit, enorme cri¬
men, quod admittitur adverfus quaflibet conftitus
Ones humanas, nificontemptus acceferit maliti¬
ofus. Tmo vix arbitror crimen capitale, cuinon
fitadjun@a malitia, hoc eft, perverfa voluntas,
Er. Laudo, quodfices religiofus, ut tamen fu¬
perftitiofus non fis. Hic quoque puto, locum effe
proverbio, Nec omnia, nec paffim , nec quibuflibet.
Ga, Deligo mihi facerdotem, cui credam arcana
pectoris, ER. [thuc eft fapere. Sunt enim permul¬
ti, quod compertum eft, qui, guodaccipinntin
confeflionibus, effutiunt, Suutimprobi quidam &
impudentes, qui percontanturà confitente , que
preftiterat tacuifle, Suntindo&i & ftolidi, qui ob
fordidum queftum prebentaurem verius > quam
animum, cum nec dijudicent inter noxiam & rec¬
te factum , nec docere poffint, nec confolari pes
Confulere. Hæc fichabere, frequenter audivi ex
multis, & ipfe partim expertus fum. GA. Et ego
ñimium. Proinde deligo mihi virum non indoa
Cum, gravem, fpeRara integritatis , linguæ con¬
tinentis. ER. Profecto felix es, qui ifta mature
fapere ceperis. Ga. Denique illa prima mihi cu¬
rarum eft,ne quid cominittam, quod cum periculo
sredam ſacerdoti, ER Nihil melius fiquidem pos»