OCR
44 MoNITA PEDAGOGICA, virum gravem, memento aperire caput, nec pie geatinfle&ere genn, ltidem facito, cum preteribis ædem facram, autimaginem crucis, Inconvivio fic tepræbebishilarem, ut fempermemineris, quid deceat ætatem tuam : poftremus omniumadmoveto manum patine. Si quid datur lautius, recufato modefte : fiinftabitur, accipe, age gratias : mox decerpta portiuncula, quod religuum eft, illi reddito, aut alicui proxime accumbenti. Si quis præbibet, hilariter illi bene precator, fedipfe bibito modice. Si non fitis, tamen admoveto cyarhum labiis. Arride loquens tibus: ipfe ne quid loquaris, nifi rogatus, Si quid obfcæni dicetur, ne arride, fed compone vultum, quafi non intelligas. Ne cui obtrectato, necuitemetanteponito, netuajactato, ne alienadefpicito. Efto comis etiam erga tenuis foxtus nefodales. Neminemdeferto. Ne fis linguafutili. Itafiet, utfine invidia laudem invenias, 6 amicos pares. Si videtis, convivinm effe prolixie us, precatus veniam, ac falutatis convivis, fub-ducito teamenfa. Vide, ut horum memineris Pu. Dabitur opera, mi preceptor. Numquid aliud vis? Pæ. Adito nunc libros tuos. Pu, Fiet, De Lufu. NicoLAus, HirR0NIMUS; Cocies, Papacocus. Nr. TAmdudum & animus, & celum, & dies invitatad Iudendum. Hr. Vavitant quidem hec omnia, fed folus preceptor non invitat. Nr. Subornandus orator quifpiam, qui veniam extors queat. Hr. Apte quidem dium, extorqueat. Nam citius clavam extorferis è manu Herculis; quam ab hoc ludendi veniam. At olim illo nemo fuitindendiavidior. Nr. Verum, fed jam olim ille oblitus eft, fe fuiffe puerum. Ad verbera faCillimus eft & liberalis; hic parciflimus, idemque difficillimus. Tr, Attamen protrudendus elt aliquis legatus, non ddmodum veretunde fron. tis, quemnonillico (2) protelet fais fævis dictiss Wi. Eat, quivolet; ego carcre malo, quar ros gates Ca) Protelare] Ef abigere & longe proprileres