Page 497 [497]
OCR
AE Whe Te Ce TE ae 485 inequitat dorſo ſuis. Tater anthem & ægithum tam pertinax eft odium, ut negent fanguinem illorum pofle mifceri; quemadmodum narrant aliaram avium pennas abfami, fi aquilinis mifceantur. Accipiter eft infeftus columbino generi; fed has defendit tinnunculus * avicula, cujus confpe@tum & vocem mirum in modum horret accipiter. Nec hoc latet columbas : ubicunque tinnunculus reconditns Cit, abea fede non migrant, fiducià prote€toris, Quis caufam conjiciat, eur aut bene velit generi columbino tinnunculus, aut cur tinnunculum horreat accipiter è Atque ut interdam animalculum minimum præfidio eft ingenti belluæ, ita contrà à minutiflimis exitium eft maximis. Eft pifciculus fcorpii efligie, magnitudine aranei piſcis : is ſab pinna affigit ſeſe aculeo thynnis interdum magnitudinem delphini fuperantibus, tanto dolore, ut nonnunquam in naves infiliant*; idem facit mugilibus. Quid eft cur leo, animal cun@is tremendum, expaveicat? palli gallinacei cantum ? “o. Ne fim in hoc convivio prorfus afymbolus 4, referam quad olim his oculis vidi in edibus Thome Mori, clarifimi apud Anglos viri. Alebat domi fimium pregrandem: tum forte, quo revalefceret à vulnere, folutus obambulare finebatur. In extremo horti erant incluficuniculi, quibus infidiabatur meftela. Jd fimius procul quietus & otiofus {peCtabat, donee videret cuniculis nihil éffe periculi. Cateràm pofteaquam muttela labefactaflet caveam è muro revulfam ; Jamque periculum effet, ne cuniculi à tergo nudati prade effent hofti; accurrit fmius, & confcensà trabe quadam, caveam retraxit in locum priftinum, tanta arte, ut homo non poflet dexteriùs. Ex quo perfpicuum, hoc animantium genus fimiis effe charum. Ipfi cuniculi non intelligebam fuum periculum ; fed hoftem fuum per cancellos ofculabantar, Simins opitulatus elt periclitanti fimplicitati, £p. Omnibus catulis minoribus delectantur fimii, gaudentque fovere finu & complecti. Sed pius ille fimius dignus erat aliquo pietatis premio. o. Habuit. Ep. Quod? Fo. Reperit illic frufum panis 4 pueris, ut Opinor, projectum : id arreptum comedit. Æp. Verum mihi videtur mirabilius hoc genus fympathids & antipathias, fic enim Greci vocant amiciti & inimicitiz naturales afrectus, etiam in rebus anima aut éerté fenfa carentibus deprehendi. Omitto jam dicere de fraxino, cujus nec umbram quamvis in longum porrectam ferunt ferpentes ; adeo ut fi locum in eyrum circundes igni, ferpens citiùs in flammam eat, quam ad arborem fugiat, Nam hujus gencris exempla font innumera, Erucæ cum membranis inclufæ, occulto naturæ opificio transfigurantar in papiliones, mortuis fimillimz videntur, ne ad contaétum quidem fefe movent,, nifi tranfeunte araneo: hominis prementis digitum non Laz fenti 1 1 Hoc Plinius rariùs tias, & ex his Ambrofius, credo. 2 Nefciam quis haec referat, 4 Vidinius, pag. 432, num, 6, 3 Hoc Plinius, Plutarchus, Lucre
