OCR
Oru brn E KA S ORDADA 461 etiam eftate, quam bis in menfe. Fa. lithuc eft lapides apponere, non panes*. Gz. Aut fi quid lapide durius. Sed huic quoque malo erat paratum remedium. Ja. Quodnam ? Gi. Fragmenta panis immerfa cyathis vino macerabant. Ja. Similes habebant labra la&tucas, Sed ferebant talem traétationem opere ? G7, Primum narrabo primatum ejas familiæ apparatum ; quo facilius divines, quomodo traGentur opere. Fa. Audire cupio. Gi. De jentando nulla erat illic mentio, prandium fere differebatur in horam à meridie primam. a. Quam ob rem? Gz. Exfpeđabatur Antronius paterfamilias. Cœnabatur interdum ad horam decimam. Fa. At tu folebas efle inediæ impatientior. Gi, Bogue fubinde clamabam ad Antronii generum Orthrogonum 2 (agebamus enim in eodem conclavi) Heus Orthrogone, non cconatur hodie apud Synodios 3 ? Commodè refpondit, Brevi adfuturom Antronium. Cùm nihil viderem apparari, & latraret ftomachus, Heus inquam, Orthrogone, erit hodie pereundum fame è Excufabat horam, aut aliud fimile. Cùm non ferrem ftomachi latratum, rurfus interpellabam occupatum : Quid faturum eft, inquam ? eritne moriendum fame ? Ubi jam Orthrogonus confumpfiflet omnem tergiverfationem, abiit ad famulos, juffitque adornari menfam. ‘Tandem cùm necrediret Antronius, nec quicquam appararetur, Orthrogonus vi&us conviciis meis defcendebat ad uxorem, & focrum, ac liberos, clamitans nt appararent cœnam. Fa. Nunc faltem exfpecto ccenam. Gi. Ne propera. Prodibat tandem famulus claudus, ei prefe@us negotio, non admodum diffimilis Vulcano 5 infernit menfam linteo. Ea prima coena ſpes. Tandem poft longam vociferationem afferuntur phialæ vitreæ, cum aqua fane limpida, Fa. Altera coene fpes. Gi. Ne propera, inquam; rurfum poft atroces clamores adfertur phiala illius neétaris fæculenti plena. Fa. O fa@tum bene! Gi. Sed fine pane. Nihil adhuc periculi ; nemo famelicus bibit lubens tale vinum. Clamatum eft iterum ufque ad ravim. Tum demum apponitur panis ille, quem vix urfus dentibus frangeret. ‘fa. Certé jam vite confultam eft. Gi. Sub multam noctem tandem venit Antronius ; hoc fere procemio inaufpicatiflimo, ut diceret, fibi dolere fomachum. Je. Quid hic mali aufpicii? Gz. Quia tunc nihil erat quod ederetur: quid enim ex{pectes, hofpite malè afeto? Fa. Dolebat re vera? Gi. Adeo, ut folus devoraturus fuerat tres capos, fi quis dediffet gratis. ‘7a. Ex{peQo convivium. Gi. Primum ipfi apponebatur patina cum farina tabacea ; La obio T Alluditur ad Luc, xi, ubi pater pater fegnitie non laborabat, prout hec quamvis malus non dabit filio lapidem vitio non laborant avari, ac proinde mapro pane, tutinus erat, & filium matutinum elle 2 Fium numen Greecum, i. e. ve- volebat.