OCR
car IDNR G'PEUIISEANETE I A SORA DT DAS 459 Monftri fimile narras. Gi. Minimè; fed fic funt divites, qui è fumma emergunt inopia. Ja. Quid ita libuit tot menfes apud talem hofpitem commorari? Gz. Brat quod alligaret’? & fic tunc erat animus. Fa. Sed dic, obfecro, quo tandem vivit ille apparatu? Gi, Dicam, quandoquidem a&orum laborum folet effe jucunda commemoratio. ‘Fa. Mihi certè futura et. Gi. Ilud seavodey ® acceflit incommodi, cùm illic agerem; totos tres menfes f{pirabat Boreas, nifi quod illic nefcio quo pacto nunquam perfeverat ultra diem oftavum. Fa. Quomodo igitur fpirabat totos tres menfes ? Gi. Sub eum 3 diem velut ex. conftituto mutabat ftationem, fed poft horas otto migrabat in locum priorem. Fa. Ibi tenui corpufculo opus erat foco laculento. Gz. Satis erat ignis, fi fuppetiffet lignorum copia, Verum nequid hic faceret impendii nofter Antronius, ex rufculis infularibus evellebat arborum radices ab aliis negle&as, idque fere no&u. Ex his nondum bene ficcis ftruebatur ignis non abfque fumo, fed fine Jamma: non qui calefaceret, fed qui preltaret, ne verà dici poffet ibi nullum effe ignem. Unicus autem ignis durabat totum diem, adco temperatum erat incendium Ja. Illic hibernare durum erat. Gi. Im multo durius æflivare. Fa. Quific? Gi. Quoniam ea domus tantum habebat pulicum ac cimicum, ut nec interdiu quietum effe, nec noctu fomnum capere, liceret. Fa. Divitias miferas? Gi. Prafertim in hoc pecoris genere. Ja. Oportet illic ignavas effe fæminas, Gi, Latitant, nec inter viros verfantur. Ita fit ut illic & fæming ditimus pag. 227. numg. At quidam cumque præter hac omnia, vocaretur homo fpecialis hic iotelligitur, often- Afulanus, nomen quod quoad fonum damque nunc quis ille fuerir, quod erit relationem quandam habere videtur ad veluti totius bujus colloquii Afinum, hinc tandem Erafmus nofter, Properdrat Venetias Eraft nofter, ut qui maximè pronus erat ad immutanda Aldo Manutio percelebri ypogra- hoc modo nomina, cùm quoddam tegupho, do&toque viro, traderet fua Adagia, . mentum vellet dare rebus, vocat cam clavis. mandanda typis; Manutius, ut vicetur, non poterat cum recipere, & habere in fua domo, proindeque duxit eum in domum f.ceri, qui béfpitio recepit Erafmum nofirum, Tic Aldi focer, ut videre eft in Erafmi noftri vita a Rhenano fcripta, erat Venetiis fami ceps, i. e. a confiderable fe therer of fublic taxes, vel p undertaker of works for private men, but eſpecially for the publie, lucrandi causa feil, hine habens multos op ios fub fe, rus erat & ne hotiis, proindeque us man+ and gag ger tius, an in domo & extra domum, av for dus, ut plurimi bujus fi Mines, præfertim Y fordicà trag Antronium, nomine accedenti ad Afulanum, fiquidem ambo nomina multum de afino (7. e. homine indotto, qualis hic de quo nunc) auri & menti referunt, Afulanus propter fonum vocis, Aneronius, per fignificationem ejus, fi recorderis quæ diéta piius furt, ſpero nunc per hanc notulam cmnia in hocce colloquio planiora futura. 1 Vidifti quid alligabat hominem, Adagiorum nempe edi imo Terentil, & quarundam Euripidis comædiarum, itemque ratio quam haberet Aldi Manutii. 2 Ex celo. 3 Oftavum feil,