OCR
MERD-ARDUS ALE: à tergo ſunt! Adfpicit, qui fimpliciter intuetur: velut apud Terentium Pheedria adfpicit Thaidem domo prodeuntem: Totus, inquiens Parmeno, remo horreogue ; pafiquam adfpexi banc. At hujus frater Cherea fic loquitur 5 Cum buc refpicio ad virginem. Nam ad fenem fefe flexerat ; eo abfoluto reflexit eorpus ad virginem. Interdum tamen ufurpant re/picere pro eo quod eft rationem five curam habere, five rei cujufpiam imminentis, five præfentis. Ita Satyricus * Refpicere extrema juffit fpatia ultima vite. Mors enim velut a tergo imminens fequitur, ad quam refleQimus oculos, quoties eam animoreputamus. Et Terentius: Refpice fenectutem tuam. Proinde qui alibi intentus non habet curam liberorum, dicitur ¿Hos non refpicere. Rurfus qui, difcuflis aliis curis, cogitationem huc vertit, eleganter re/picere dicitur. At Deus unico intuite contuetur univerfa, præfentia, præterita, & futura; & tamenin Scriptura nobifcum humano more loquitur. Æwver/ari dicitur eos, quos reprobat ; re/picere, quos aliquamdiu veluti negle&tos dignatur fao favore. Verùm hoc magis exprefliffet Lucas, fi dixiffet Aws achen, nunc legimus éwiCae ey. Sed utrum legas, minimum refert ad fenfum. Le. At videtur otiofa præpofitio repetita. Hy. Certè fic & ‘Latini loquuntur: Aeceffit ad me, Appulit animum ad feribendam, Hic mihi preepofitio non videtur otiofa. Nam reficere poteft, qui in tergum deétit oculos cafu quopiam, in nullam rem certam intendens intuitum : at cùm audis, Refpexit ad me, exprimitur peculiaris favor, volentis huic aut illi fuccurrere. Item ad/picimus interdam caſu obvio, quorum nobis nulla cura eft, imo quz videre nolimus. At quifquis ad aliquem ad/pécit, peculiariter attentus eft ad id quod intuetur. Ad hac, multa fimul adfpicimus, fed non ad multa. Spiritus itaque Sanétus volens nobis exprimere fingularem erga fan&ifli. mam virgunculam favorem, fic per illius os loquutus ef: Quia re Jpexit ad bumilitatem ancille fue. Avertit oculos ab elatis, fuoque Judicio magnis; & obtutum fuum flexitad eam, que in oculis fais erat infima, Nec enim dubiumeft, quin multi fuerint dodti, potentes, divites, nobiles, qui fperabant Meffiam ex ipforum ftirpe prodi. turum: fed illos afpernatus Deus, clementiffimi favoris oculis flexit ad virginem, fama ob{curam, opibus tenuem, fabro nuptam, nè fo. bole quidem ullà divitem. . Ze. Nondum audio quicquam de vilitate, Hi. Ea vox fycophante fuit, non Erafmi. Ze. At in Annotatione forfitan meminit wilitatis. Hi. Nequaquam. In vocem racetvwou fantum hoc modettifimè notat: Ut intelligas, inquit paraitatem, NON animi virtutem : fitque fenfus, Zrf fim infoma ancilla, tamen non ef averfatus me Dominus. Le. Hæc fi vera fant ac pietatis pleha, quid eft quod obrudant onagri? Æ. Latinæ vocis ignorantia pamy > I Juvenalis, Satex. 275.