OCR
436 CONCILIO SEYE percipias, juxta di&um Ifocraticum ?, aureis literis in frontifpicio codicis tui pingendum, “E2v #6 girouadas, ton monvuaSis. Er, Satis adeg celeritatis in percipiendo, fed mox afiluit quod perceptum eft De. Itaque pertofum 3 mihi narras dolium. Ær. Haud multum t S aberras à fcopo. Sed quid remedii? De. Obturanda eft rima, nè perfluat. Er. Quibus rebus? De. Non mufo, neque gypſo fu diligentià. Qui voces edifcit, non intelle@à fententià, malo, vifcitur: nam verba, ut inquit Homerus, qlegosyta * fant, facileque avolant, nifi fententiarum pondere librentur. Prima igitur cura fit, ut rem penitus intelligas, dein fubinde tecum verfes ac repetas: & in hoc cicurandus eft, ut di€tum eft, animus, ut quoties opus ef, cogitationi poflit infiftete. Nam f cui mens eft adeo filveftris, utin hoc cicurari non pofiit, haudquaquam eft idonea literis, £7. Ifthuc quàm tic dificile, plus fatis intelligo. De. Quifquis enim habet animum adeo volubilem, ut nulli cogitationi poflit immorari, nec diu poteft audire loquentem, nec infigere memoria quod didicit. Plumbo poteft aliquid imprimi, quod maneat in loco: aquæ, aut argento vivo, quoniam afliduè fluitat, nihil poteft imprimis Quod fi poffisin hoc ingenium tuum manfuefacere, cùm afliduè verferis inter eruditos, quorum confabulationes quotidie tam multa proferunt digna cognitu, minimo labore difces quamplurima. Zr. Profectò fic eft. De. Nam præter fermones conviviorum, præter quotidiana colloquia, ftatim à prandio audis octo lepidifima diéta, ex probatiflimis auctoribus feleĝa; totidem è coena. Jam mihi fupputa quantam hec fummam conficiant in fingulos menfes & annos. Lr. Magnificam, fi poflim meminife. De. Ad hec, cùm nihil audias nifi bene Latine loquentes, quid obfat, quo minus intra paucos menfes edifcas Latinè cùmilliterati pueri Gallicam aut Hifpanicam linguam difcant exiguo tempors fpatio? Er. Sequar tuum confilium, experiarque num poflit hoc ingenium Mufarum jugo manfuefcere. De. Ego aliam artem notonam non novi, quam curam, amorem, & affiduitatem, i « Coxaro eve Mean DIL AR GU Mea Nee Urea am vocat Merdardum) merde: ici B.V. Mariæ, viz, Magi nificaty in derifionem 1 Of Ifocrates, qui fuit nobilifimus &c. an&orem traduxerat is, vocat cum eigo & contemptum homin d Gi&cos or a apud Giæcos orater. y 2 Si fueris difcendi cupidus, multa Merdardum, quafi: à Merda, turd Andi glice, titulo refponderet utcungue, 16 o That jour veſſel is leaky, Alludit dirty preacher, fed Gallicé Jonge melius, 3 SAD Mes 2 Pi ? eae ad Danaidas, quas vidimus. le predicateur de merde. : Quo fermo y j ptibili dig4 Alata. familiari maxime contemptibilis & In 1g alem velit rdardus nomine quidam Francif- nus concionatur indicatur, qu intelligere hu canus monachus, in concione quadam Erafmus' nofter nos coram imperatore Carolo, Ferdinando Francifcanum Merdardum. È > à D