difcedam! Ha&enus Cato *. Quid abhomine Chriftiano dici potuit
fan&ius® Utinam talia effent colloquia monachorum omnia, vel
cum facris virginibus, quale fuit illud ethnici fenis colloquium cum
ethnicis adoleicentibus. £z. Jam aliquis caufabitur colloquium efe
confiétum à Cicerone. Ch. Ifthuc meå non magni refert, five hoo
laudis tribuatur Catoni, qui talia fenferit, dixeritque: five Cice.
roni, cujus animus fententias tam divinas cogitatione complexus
fit, cujus calamus res egregias pari facundia depinxerit. Quan.
quam equidem arbitror, & Catonem, etiamfi non dixit eadem, ta
men ſimilia dicere folitum in colloquiis. Nec enim tam impudens
erat M, Tullius, ut alium Catonem finxerit, quam fuerit: & in
dialogo parum meminerit decori*, quod imprimis fpeGandum ef
in hoc fcripti genere, prafertim cùm ejus viri memoria recens }
adhuc hæreret animis ejus ætatis hominum, 7%. Vehementer pro:
babile et, quod narras : fed dicam quid mihi venerit in mentem,
te recitante. Sæpenumero mecum admiratus fum, cùm omnes op¬
tent longevitatem, & mortem exhorreant, tamen vix quenquam
comperiri tam felicem, non dico fenem, fed prove@ioris tati
‘hominem, quin rogatus, an, fi detur, velit repuerafcere, ufurus per
omnia iifdem bonis ac malis, que illi jam contigiffent in vita, re
fponderit idem quod Cato dicit+; prefertim fi recolat animo, quic¬
quid annis retroactis feu trifte, feu letum obtigiffet. Nam frequenter
& {uavium rerum recordatio, vel cum pudore, vel cum confcientia
moleſtia, conjunéta ; ut animus ab his etiam recolendis non minus
abhorreat, quam a triftibus. Id opinor nobis indicarunt fapien¬
tiffimi poéte, qui feribunt, tum demum animas capi defiderio cor¬
porum reli&torum, pofteaquam ex amne Lethæo longa biberint ob¬
livia $. Ur. Ef ifthuc profe&tò dignùm admiratione, & mihi quo¬
que compertum in nonnullis. Vertm illud quam mihi blandiebe¬
tur; Nec me vixife penitet! At quotufquifque Chriftianorum fic
moderatur vitam fuam, ut hujus fenis vocem fibi poſit uſurpare?