lao admota, &r ob eamcauſam Phenices Herculi co¬
turnice ſacrificare.
Genius malus.
videtur Genius malu, quem Greci dicunt AS Op à
quonomine uocamus eos , quibus incommodorum n0¬
Jirorummaximam partem acceptam ferimus,idd, eta
io fermone.Sunt enim omnino quidam his
cati , ut tanquam fatum quoddam
malun atq; in pernicien ilorumnati, inre mderi pof¬
ò pronerbiumapparet à prifcorum opinio¬
ne profecium, qui fingulis binos gemos attributi, quos
damones uocant :negue hominibus modo , w rumetia
locis atque edibus, quorum alter perniciem nobis mo¬
liatursatter inuare ftudeat. cuius fententia fuit Empe
docles,citante Plutarcho in libello De Animitranquil
litate . Quò pertinet illud Britti, quodin eins ulta me
morat idem Plutarchus . ‘Nam Bruto cum dies ille fa
talis unmineret,et in Aſia notte ferme intempeſta ex.
more mgilaretin tabernaculo , lucernaiam emorien=
te , videre vifus eft perfonam quandam tragicam , &
humana ſpecie maiorem . Atque ille protinus, ut erat
animo intervito, percontatus eft, quis nam offer aut ho¬
minum aut deorum . Cviilla cum murmure:T wus fum
Brute genius malus, Philippis me videbis . Eadem ita¬
que imago rurfus apparuit confligenti Philippis , quae
quidem ili pugna poftrema fuut.Huic confimilem qua
damfabulamidem refert de M. Antonio, atque AU¬
gulto: uidelicet hos , reliquis quidem inrebus aman¬
ter, fummag, inter fefe concordia agitaffe: caterum
in ludis,quos ad amulationem quadam edebant,OGa¬
uium femper fuperiorem efe folitum . Eam rem An
tonium non mediocriter diferuciaffe . Fwiffe autem in
Antoniano comtatumagum quempiam Aegyptium.
Is feu quod vere noffet eus fatum, fen quod ad gratia
Cleopatre fingeret,eum admonuit ut a Caſare ſe quan
tum pofjet Jciungeret : quòd ipfius genins,alacer alio¬
qui,geniumillins reformidarer : quog, propins acceſſiſ
jJet,boc bumilior devettiorg, uideretur. Teftatur et Pla
10,Socrati peculiarem quendam fuiffe genium, de quo
feripfit Apuleius & Plutarchus . De genio fenfiffe m¬
detur Terentius cum ait in Phormione : Mihi fu ne¬
nit hoc fcio . Memim relinqui me, Deo irato meo . Bo¬
num genium explicat Nenius in Stalagmonis apud
Donatum: A deo meo propicio meus homo est.Idem
Perfins.Diis îratis,gemog; finiStro.P oftremo prouer¬
biù refipiuntin genere omma illa:Iratis Diis,Propitys
dijs Terentius:Neſcio, niſi Deos iratos fuifje mihi fa¬
tis {cio, qui aufcultauerim ei.Horatius in Sermonibus:
-Immeritus4, laborat
Iratis natus paries Düs atque poetis. Idë rurfum,
V ertumnis quotquot jimt,natus mans.
Idem in Odis,
Dinis orte bonis optime Romule
Cuftos gentis abes. Homerus Iliados +
ide yy Tig e51 x0T nese idest,
Deus quifpiamiratus eft. Et Vergilius,
Diis equidem anfpicibus reor , & Iunone fecunda.
Eodem pertinent & bac : $ olus à Dis diligere Anti¬
pho: &,Di nos refpiciunt: @ > Modo Iuppiter adfit :
© , Siquem numina lana finunt: © , Dexter adfit
«Apollo ; atque id genus fexcenta paffim apnd poetas
obuia . Erit autem uenuftins , ſi ad fpeciem defcende¬
ris : ut, Hic feribit carmina kufis, quotquo
tis . Canit irato Apolline , eam curl. i
me , planed, ivata Suadela. M
Aer curio, opt
ata Ve¬
nere dat operam liberis de co qui deformes filios pro¬
generet. Inuita Minerua,qut param feliciter artem
exerceat,
Dextro Hercule,aut amico Hercule.
tium legitur ,
Dines amico Hercule ,
St item apud Perfium,
Sub raftris crepet argeri
vi feria dextro Hercule
q qui m accumulandis opt
bus ſunt bene fortunati,1dq, mde nath exiftimat g Her
cules n ixerit,eos opulentos futures, qui (ibi
decimam bonorum fuorum partem confecraffent.Pro¬
inde locupletes plerofgs ¡ta facere ſolitos. Tametſi Plu
tarchus m problematis, bus cofuetudinis alia adfert
caufam puta p ipfe quondam Fie les, boum, quos Ge
ryoni abftulerat,in Palatino decimam partem immo¬
laritvel quod Romanos ab Hevrufcrs dec mari ſolitos
liberarit .
Diishominibusque plaudentibus.
nibusq, plaudentibus : pro co quod est feliciter atque
anfpicato . Ciceroad Q. fratrem : V atinium,à quo pa
lèmoppugnabatur, arbitrati nofiro concidimus , diis
hominibusq, plaudentibys . I dem libro Epiftolarum fa
miliari primo, Neque folum lisi fed etiam fic factos
diîs bominibusg, approbantibus Rurfus ad Q, fiatre
lib. z. in dinerfam fententiam vertit prouerbix Nifi
nofter,inquit,Pompeius dits bominibusq, inuitis nego
cium inuerterit. Quanquam hoc ipfim per Je, Deos
homines4, 5 prouerbiale nimirum elt ob figuram , atq;
apud poetas pene folenne . Deum atqs hominum fide.
Dis atq; hominibus inuifus. Neq, Deos neq; hommes
metuit. HOMCTHS ;
Abe Toi Ti écot fynor T œ ÉT id eft,
— Numina nefcia mortis, Mortalesg, bominese
Rurfum . i
id eſt,
--Uamso oe Day 7e di Gly Tee
--Parens hominumg, Dewmg, ¬
Bonis auibus. Malis auibus.
bus: cumrem feliciter , aut fecus cedere fignifica¬
mus. Ab augurum obferuatione fumptum - Hora¬
tins in Odis :
Mala foluta nauis exitalite y
Ferens olentem Meuium «
--Maladucis avi domum y vy hie
Qui multo repetet Grecia milite. Atq; iterh alibi,
Scriberis Vario fortis, cy boſtium
Viétor Maonij carminis alite. Homerus Iliados ve
- M) È por abr Ogris cĵi perxa onde mersid eſt,
Nene anis hic in fanftamibi perrexeris effe»
c 4 Verba