OCR Output

tria quadam obferuaret unnig yoxiúgg oxoreiey, ph¬
Tééiquxe Sit uar mudi isng Te ÒxTOxUNKE ETH TÀN
oix (usid eft, Ne gladio ignem dierberaret, ne lupi¬
nis uefceretur , ne fe puero dec mumotauum annum
egreffo adiungeret . Si quidem horum meminiffet, fu¬
turum ut aliquando ad eam infulam reuerteretur.Ho¬
ratius hoc ditto videtur indicare crudelitatem cum in¬
finia coniunétam . Amor enim per fe furor ef qui fi
erumpat in pugnas ac cedes , ignis gladio perfoditar,
Libro Sermonum,fecundo, fatyra 3.

-his adde cruorem ,

«Atque ignem gladio ferutare .

Cor ne edito,

Mi isiy rlw xocedl av,id eS, Cor ne edito , hoc eft,ne cu¬
vis tuum ipfius animum excrucies. Ad hunc modum
enarat Demetrius Byzantius apud Atheneum. Aut
ne follicitudinibus uitam reddas breuiorem. Aristot.
enim libro De partibus animalium tertio narrat cor
effe fontens omnium fenfuum,uitag, ac fanguinis. Art
Jtophanes in Nebulis.

Ouvi k Cr Ruy eolur id eft,
«Animum tamen mordens mevm, fic inquam .
Trem Theognis .

Kardo xvopou Yury py, nett dl yee Guay éngth.> Ud eſt,
Et rodor mentem, fumd,animi ambiguus.
Videtur ex Homero fumptum,apud qué eft Iiados 0.

“roid xcem red oy 1 ANni OT Ig AALT iy gani:

Or dupo xandy , meeTOy adlonmay crecubys |

Solus at ille quidem uacuis errabatin agris i
Cor adedens curis,hominum neltigia witans Et OR
Zuy ideungual lid eff, tunmedis Core; |

frem Odyſſeæ ie.

di ANITA N n Si
Eriz dA yu TICE), DUI T Muc TA gue ee yet

Hic (oles noffesq, duas confedinus, ufgue>
Rodentes animum curis fimul atque labore.
Idem Iliados æ. Wii
-EV V hyd oli budy fee ideft;
-Tun intus precordiarodes. aly

A fabis abflineto.

tis uaria reperitur interpretatio? Plutarchus nto¬
mentario De liberis educandis;äd hunc egärrat modi:
Abftinendum a trabandis reipublice muneribus, prò
pterea quod antiquitus in creandis magifiratibus fuf.
fragia per fabas uicecalculorum ferebantur, Onan»
quam idem in Problematis dinerfam adfert canfam>
nempe quod omnia legumina wentum &: bumordin
impurum adferant corporibus, ‘aque hanciob caufam
adV enerem incitent . In eadem fententia Me Tullius
item fuiſſe uidetur , quiin lib. De dininatione primo;
feribit ad hunc modum . I uber igitur Plato fic ad fom
num proficifti corporibiss affeGtissut nibil fit quod er¬
vorem animis perturbationemd, adferat. €x quo etit
Pythagorcis interdittum putatur ve faba uefcerens
tur, que res babet inflationem magnam.. Is cibus trä
quillitatem mentis querentibus conftat'eRe cotrariys.
«Ariftovenus tamen apud A.Gellium libro ‘quarto,ca

€

a

pite vndecimo,refellit hanc opinionem, afirmans Py
thagoram nullo legumine fepius uſum quam fabis,
quod is cibus & aluum fenfim fubduceret er leriga»
-ret . Porrò Gellius de cyamonon efitato, caufar erro¬
ris fuiffe putat quòd in Empedoclis carmine, qui diſci
“plinas Pythagoricas feéfains čyuerfus hic inuenitur,
Dexoym tg Demo) nuauoy Ari égaré ANUS ideft,
Ah miferi à cyamo,miferi fubducite dextras,
Opinati enim funt pleri, xváuov legumentumunigo di
ci. Sed qui diligentius feitius{, carmina Empedoclis
arbitrati funt,cveuxe,hoc in loco tefticulos ſignificare
dicunt : eos; more Pythagore operte. atque ſymholi¬
ce nuanse appellatos, quafi fint esm xvi Sert nd
ori T% xvêw.id efl ad ferendumuterum eficaces, cau
fe4,ferendi uteri,et genitue humana vim prabeaut. >
Idcirco Empedoclemuerfuifto non à fabulo edendo,
fed arei:V enerea proluuio uoluiffe homines deducere.
De canfis interditta fabe bec ex Ariſtotele refert
Laertivs puos dt AgisortAng CÀ To nÈ Toy xuxuoy Tx¬
gay muy uu AMEE Thy LUX POV, NTOLOTH aid ons
-touy voio y H OTI du TUE + chy ove Toy 38) ovini dre
Obese A OTET TE JAS Quoit Dualer y HOT BAY XX Ye.
KArucoud me ySyadrvis.id eff , Ait autem Ariftoteles in
Lib, de fabis illumine a fabis abftineri, nel quod pu
dendis effent fimiles, nel quod inferorum poriis.nnun
ent hoc legumen expers geniture.vel quad corrum-=
pat,uel quod vninerfi natura fimile , uel quodad oli~
garchiam pertincat . Namfabis fortitmtur . Ciim-ed
quod poftremo loco atiigic Ariftoteles, contenit quo¬
~tundara fententia, qui pusant P ythagoram boc ani m
~wnate deterruiffe a.capeffendarepublica . nobis magis
‘etiam arridet, quod.addit is qui: hiflorias quas.Grego
rit 'N azianzenus attigit,collegit, Edere fabas , qui
Lucrocortupri ferunt fiffrazia , Plutarchus apud erz
dem Gellinm teftatur., Ariftotelem fcripti reliquilfe,
quod Pythagoras pures Kdt xeodiao ui AHXAUDHE,
ALE TET TV BY O ATTO, id oft, vulua, corde, cr
"marinaurtica,atqs id genus quibufdam aliis abftinue¬
it. Theón grammaticus apud Plutarchum ins ‘ymnpo
fîacis narrat, apud Aegyptios tantam effe fabarum re
Ligionem, ut eas néque ferant neque comedant , imo
nec alpicere fas fit, Herodoto teste. Quin er apud Ro
«manos inter funeſta habebantur fabe, quippe quas
nec rangere,nec nominare Diali Flamini liceret,quod
~adinortuos pertinere putarentur. Nam eh lemuri¬
bus iaciebantur laris, parentalibus adhibebantur
SJacrificüs:er inflore earum litere luétss apparere mi¬
dentur, ut'teftatur Feflis Pompems . Plinius exifli¬
mar ob ita Pythagora damnatam fabam,qnod hebes <
tet fenfus,& pariat infomnia, uel quod anime mortuo
yum int inea. Qua de canfa in parentalibus aſſi
mitur .Vnde & Plutarchus teſtatur, legumina potiſſs
mim valeread euocandos manes.V arro.ob hoe Flamt
em eanon ueſcitradit,quoniam & in flore eius lite=
ra lugubres inueniuntuy . Caterum quod Plutarchus
in problematibus rerum prifcarh inter cetera refert,
Obid damnatas fabas quòd Lethes, €r Erebi ſint co¬
Sommes, quid fibi uelit,non fatis intelligebamus,nifs
quod confultis Grecis codicibus comperimus tandem
vel library uel interpretis errorem’ Siquidem Gig