mos. Theutusille hu /
mano generi.) Dehoc
Theuto Socrates apud
Platonem i Phadro ita
loquitur. Audiui equi,
dem , circa Naucratim
Aegypti,prifcorù quen/
dam fuiffe deorum, cui
dicata fit auis, qua Ibim
uocant , Demoni auté
ipfinomé Theuth, hic
primo, numeri, geome;
triam , aftronomiame
inueniffe , preterea lus
fustalorîi, alearum.lit/
; terafq. Erattunc totius
pena Aegypti rex Thamus,&
Baseko 10 ampliffima eminen,
citate tifimacp ciuitate, quas
æ ; k :
Græci Aegyptios The,
bas uocät, & deñ ipfum
ammonem uocant. Ad
hunc Theuth pfectus,
artes demõftrauit fuas,
dixitqeas diftribui Ae?
gyptijs ceteris oportere,
mon, qui talorti & teſſa/
rarum, ludorum pefti
ferorum ,inuentor fuit,
humanas has fcientias
commentus eft, conftat
hècnõ minus grauiter,
Giocofe dictacfe. De
_ litterarum inuento.)Lo
Ain cus eftapud Platonem,
homine dormitaffe,ut difciplinis op?
effet,quas Theutus ille humano ge
neri infenfus genius.in fummam per/
niciem excogitauit, adeo né utiles ad
felicitatem,ut illi quoq ipfi officiant,
ad quod proprie repertæ dicuntur, ut
eleganter arguit apud Platonem „rex
ille prudentiffimus de litterarii inuen,
to.loitur difciplin cum reliquis hu¬
mana uita peftibus irrepferunt, ij(dé
autoribus,a quibus omnia flagitia p,
ficifcuntur , puta damonibus, quibus
hinc nomen etiam inuentum , quafi,
d'afuves, hoc eſt {cientes,appelles. Sir
quidem fimplex illa aurei fxculi gens
nullis armata difciplinis, folo nature;
dus inftinétuqg uiuebat.Quorfum,
dem effet omnibus lingua, nec aliud.
fermone petebatur nifi ut alius alium,
intelligeret* Quis ufus dialectices,ubi,
nulla erat pugnantium ínter fe fenten,
tiarum dimicatio $ Quis Rhetoricæ,
. locus,