OCR
STVLTICIAE: LAVS, gorum uitijs , qudam etiam infig/ ‘nia uitia pro uircutibus amare, mi/ rari an non ftulticiæ uidetur affi, ne Quid cum alius exofculatur ne; uum in amica alium delectat Poly» pus Agna , cum filium Rrabonem appellat petum pater, quid inquam hoc eſt, nifi mera ftulticia © Cla. ment ter quaterg; , ftulticiam effe. Acqui hac una ftulticia,& iungit iunétos,& feruat amicos. De mortalibus loquor, quorum nemo fine uitijs na, fcitur, optimus ille eſt, qui minimis urgetur . Cum interim inter fapien / tes iftos deos, aut omnino non coa lefcit amicitia ; aut tetrica quedam & infuauis intercedit , nec ea nifi cum auciffimis ( nam cum nullis dicere re igio eft) proprerea q maxima pars hominum defipit,imo nullus eft, qui non multis modis deliret , & non nifi ‘inter fimiles coharet neceffitudo. Quod fi quando inter feueros e duobus quicquid res {pSderis,in te retorquer tur,Huiufmodi (yIlogif mis ueteres dialeétici lu debant. Dicitur autem ar T xegar, ideft,a cornu. Polypus.) Aly lufit ad uerfus Horatia nos,Polypus uitium eft narium graue olentiù. Agnam uocat amicam. Strabonem appellat pe tum.) Strabonem effe, uitium eftoculorü dif? tortorum,Petum effe,le uius eft, nam petis ocu/ lis pingebaé Venus,q@? id uideaf amatoriù. Et iungitiun&os. ) Ethoc carmé eft Horatianü, ut eftillud, Nam uitijs nes mo fine nafcié. Et illud, Quam aut aquila, aut ferpens Epidaurius. Manticam in tergo)Et hoc prouerbium in eos qui aliorum cernunt ui tia fua non uident, Nas tum ex Aefopi fabula. Perfius, Vtnemo in fefe tentat defcéderenemo, Sed e lum Afpericas in amicitia