OCR
tate, Accepimus pro cos.) Hine Odyf fez. x. de Melan thio procofic Ho merus, Ta d de È rai fap è ÉAËTUX ÆSUT AT ELUU EIP KogEi. Crinibus hunc infurgétes capiuntc tenent q: Eodem libro narrat Homerus ĝ pato pcos & famulas,V lyxes interfecerit a Mi ‘nerua qdé adiu tus alias in ccelo ftellas illuftrant, Accepimus procos Vlyxis comatos omnesfupra centi ab eo interfectos, ipfe folus caluus exiftés: Caluicium igitur nimirum res eft diuina. nam in fe habet lumen,& alijs lucet. Huius eft. Quo tempore ad melius itur , eodem tépore a dereriore difceditur. Vita &lux optimæ cômunionis funt,morti& tenebris contraria. Et fi fplendor nuditatem habet & decet, tenebras proculdubio coma decere necefleeft. Sed dicis comam naturale effe umbraculia,quale atius laudes Archila ‘chus poeta.in meretricis corpe defcribit. Coma quidem cer uicé humerofq; adumbrabat. Vmbea vero nihil aliud eft TF tenebrx. Nox eftumbra maxima obftruens. medianteterra folis radios. Syluz quonia opacx funt, licet ameena.lucis interdiu egent.Lux cum fit peculium dijs, & diuioptima, tan< fimulac calui a morbo fintliberi, a pituita, a furditate,lippitudine,& reliquis morbis,quia capite euent unt.digna profecto res erit caluitiescoma carentia. A ca pite rang ab arce dependent funes morborum ufgadre fiquum corpus,Si quisiam non habet comam, iam valitu dinis participes,etia diuini numinis Aefeulapij calui Aegy | ptiaciexemplumhabet. Qui fanitatem habere uclit,me. dicinæinuentoréimitetur. Craneü foli expofitii & tem peſtati,breui pro oſſeo fit ferre, proinde omni morbo ine $ accellum