Se AARRDAS PPREOMION
animi:perturbatio partum me ccepit cum.
uideam Dionis orationem dicendo quidé
grauemm,fed reipfa modic&. Quod fi calui,
ciem inftituiflet laudare,maiorem uti E de
fe expe&ationemfeciffet.nam fi in re tenui:
elt copiofus, qualem in copiofa cenferes ¢
Habens em coma & attemi,fe induxit ut dé'
coma laudibus differetet,forte is eſt qui ca
lamum intexti habuit coma, qui calamo
hancorationem feripfic:Cum ergo ego cau,
fam habe præftitioré licet arté Dionis in
ferioré,cur no accingarin caufa mea ut cal.
uos laudé, capillatos opprobrio afficiã;
Mihi ait exordienti no alta ueheméfg; pe
cemium placer, quo genete cOtentiones ora
tori né aliter &% triremes telis ipfis muniay
tur,neqg more canétiü,q fauoris sratia eme:
rédi-an leoitimü certamé chordas pcurrüt:
‘POSTEAQVAM PRIMA LVCE SVR
REXISSEM. ut fupra. Non laudat coma:
tos quos deberet. Grauis oratoris eft nunc
demulcere, nunc uero demul&os obftupe.
facere. Ego autem & fiin rerum petitia né
fim poftremus, dicendi tamen artem nő ex
erceo,fed plantandi & feras capiédi artém:
mihi preftitui, ligonibus igitur & iaculis p.
calamis;triti funt dioiti,nec em a patrio mo:
re degeneres erimus. Nec exordiü uideor.
rotundis