OCR
96 LETTERS OF ERASMUS [1517 Paschasius had taken the place of Egmond the Carmelite as a detracter of Erasmus (Basle MS., Goclenii Epist., f. 3; cf. Lond. xxi. 56, LB. 856). By 1530 he had returned to Liége and was desirous of renewing his friendship with Erasmus (Basle MS., Goclenii Epist., f. 6); and a letter from Martin Lypsius (Basle MS. KA. C. IV. 5, vol. 1, f. 114 v°; cf. Horawitz iii. pp. 6,7) shows him in the same frame of mind in 1531. On the r7 Aug. 1534 he paid a visit to Budaeus, presumably at Paris or Marly : see Delaruelle, Budé, p. 275. Some writings by him were preserved in the Abbey of St. Laurence, but have now disappeared. See Dom Berliére, Mélanges d'histoire bénédictine, i (1897), p.94 ; and BN. ii. 417.] D. ERASMO SVVS BERSELIVS S. Nrurs impudens fui, scio, nimisque temerarius, Erasme, quando superioribus diebus ego misellus culex tibi tanto, ne dicam heroi sed litterarum deo, scribere sum ausus. Certe non decuit tantillum animal tantillo rostro illi obstrepere qui totus in sanctioribus litteris 5 restaurandis versabatur, nec eius consuetudinem velle consequi, quem tot optimi episcopi, tot optimi reges, tot candidissimi litterarum professores non probant modo sed colunt, venerantur, adorant. Crimen meum fateor, et culpam ex hoc commeritum me scio, sed amori imputes velim, qui me caecus exoculauit amantem. Putabam 10 quicquid illo duce peccaretur leuius apud te aestimari; quae res sane non me fefellit. Nam tu mihi pro poena, id est silentio, quod metuebam, praemium, quae tua est humanitas, cumulatius reddidisti. Accepi enim, quod nunquam existimaueram futurum, litteras tuas illas florentes, plenas amoris et gratiarum, idque 18 Calen. Octobres. 15 O diem candido mihi lapillo signandam, diem plusquam foelicem et mille antea votis expetitam! Certe nulla mihi hac in tota vita affulsit gratior, nulla irradiauit iucundior, nulla dulcior est exorta, Haec est vna meorum conscia et testis gaudiorum, quae mihi ex tuis scriptis obuenerunt. Ferre me ipse non potui, dum istud 20 ferrum tractassem, quod in pagellae capite tam docta manu depinxeras. Vulnerauit cor meum, emolliuit viscera, mentem liquefecit. Nunquam sum expertus tam dulces amoris illecebras. Faxit Deus vt talibus saepe perfruar. Epistolam tuam adseruo diligenter ; erit mihi pignus quoddam perpetuum amoris erga me tui. 25 Presul noster ante paucos dies concessit in Galliam, nec constat satis de reditu. Cum primum in vrbem hanc aut in patriam sese receperit, praesto erimus operamque dabimus vt quod apud illum per nos fieri iussisti, id neque frigide neque oscitanter prosequamur. Tuuenis hic qui tibi meas reddidit, gratissimus est humanissi4. rostro LB: nostro MS.