Epistole ad Erasmum f°. hê v°. (London.)
CL Cp 25 SERE PROSE RENE (c. 17 February 1516.)
Lond. ii. 16: LB. 227.
[Perhapsrather earlier than Ep. 389, as there is no allusion to the birth of the
Princess Mary. The date of Tunstall’s appointment (I. 106 n.) need not conflict
with this supposition, as he was probably informed of it before the actual signing
of the commission. ; 4
Mr. Nichols, although he refers in a note to Tunstall’s new appointment in
February, dates this letter in May, because then also Tunstall was only allowed
a few days in England on his return from an embassy. But the similarity of
this and Ep. 389 makes it more probable that they should be contemporary. |
Posrragvam a nobis digressus es, Erasme charissime, ter omnino
literas abs te recepi. Si toties dicam rescripsisse, fidem fortasse mihi
non es habiturus, etiam si sanctissime mentiar ; presertim quum ipse ~
me tam probe noscas et ad scribendas epistolas pigrum, neque tam
superstitiose veracem vt mendaciolum vsquequaque velut parrici- 5
dium abominer. Paceus noster isthic legatione fungitur, quanquam
non prorsus isthic; ita enim abest a nobis vt tamen non adsit tibi.
Per literas enim nobiscum ei licet loqui, praesenti vero nec tecum:
vtinam re bene gesta breui redeat domum, vt dimidia saltem mei
pars mecum viuat. Nam te quando liceat expectare non video, cui 10
animus est Italiam petere ; vbi in eos incides qui vereor vt te pati¬
antur auelli. Ego interim videor mihi dimidio mei carere, dum
abest ille ; altero dimidio dum tu. Spero propediem fore vt illi egre¬
gia aliqua dignaque illo viro fortuna contingat. Ita plane sentio et
Regis animum et Cardinalis voluntatem et bonorum prorsus omnium 15
studia in eum ornandum euehendumque propendere.
De te vero, nisi me mea spes tam saepe frustraretur, etiam multo
maiora sperarem, quanquam nunc quoque bene sperare quid vetat?
Neque enim quia parum processit hactenus, ideo futuri quoque spes
adempta est, imo nunc maxime confido. Neque eadem perpetuo 20
cuiquam est fortuna, neque diutius potest esse maligna tibi, cui
Pontifex, reges, episcopi, omnes prope mortales, quaqua versus orbis
patet Christianus, impendio fauent ac demirantur. Apud nos quo in
te animo sint episcopi et seorsum Cantuariensis, tum Princeps ipse quo
te fauore complectitur, superuacaneum foret commemorare. At quod 25
hactenus nullum in te beneficium aut te dignum aut tam magno tan¬
torum amore virorum prouenerit, partim tute qui neglexeris ea quae
ambiunt alii, partim nescio quae fortuna fuit in causa; veluti nunc