Page 61 [61]
OCR
316] FROM LUCAS KLETT 89 quantum te faciat Zasius ille, nostrae tempestatis iurisconsultus absolutissimus. Vellem igitur eidem non tam me quam negocium 5 meum litteris tuis commendares. Quo autem commendationis argumento opus sit, Frobenius tuus exploratum faciet. Has si preces (me hercules) humili e pectore fusas non surda aure pertransieris, ita me tue magnificentiae deuinctum obligabis vt nihil sit quod pro Erasmo illo maximo, humanissimo et doctissimo praeceptore meo, subire 10 pertimescam. Vale, ex aedibus nostris, turbulentis curarum vorticibus angustiato, die omnibus superis dicato 1514. 317. From ULRICH ZASIUS. Deventer MS. 91, f. 200. Freiburg. LB. App. 14. 7 November 1514. [The manuscript date is confirmed by the gift of Plutarch, and by the reference in ll. 11-13 to Epp. 303; 306, 307. 50-54.] Qvanpo, ter maxime Erasme, nune tempus latiora ad te scribendi non suppetebat, articulo et temporis et legittimi muneris exclusus, modica haec accipe. Lucae nostro, viro optimo et diserto, suppetias ferre paratissimus sum, tum quia doctrinae specimen haud mediocre praebet, tum maxime quia tuis commendatus ornatissimis litteris, 5 tuis inquam quem [non] perinde ac lumen de coelo delapsum veneror. Quod porro Plutarcho tuo Latiali per te veste intecto me donasti, non est eius generis quod verbis remetiar, quando nec ieiuno mihi ea verborum flumina suppeterent, quibus tam gratum, tam amabile, adde tam eruditum, opus consequerer ! et si maxime facundus essem, non 10 verbis sed re ipsa vel sunt vestigia gratitudinis exhibenda. Superioribus litteris tu Iupiter ita fulmine intonuisti, cum magnum, cum felicem te nominarem, vt attonitus manum nune retraxerim et pro magno ter maximum nominauerim. Quid enim aliud dicerem ? quo alio titulo nominarem? qui omni mortali praeconio sis superior, qui, 15 si vnquam quisquam in mille annis, te verum heroa qui paulo sit immortalibus inferior referas. Scio dices Zasium adulatili effoeminari stilo, Germano Germanum, quod dedeceat, blandia dare; hoc enim aliquando, vir integer et erectus, acris et fortis, in me carbone nigro notasti. At alia non potui; sic me animus meus, genius, feruor, 20 affectio impellunt. Tu enim, o Erasme, fama ingens (vt Ciceronis 816. 10. praeceptori MS. 817. 2. non LB: è MS. muneris scripsi, of. Epp. 83. 2 n., 388. 41 n. et 494 : nu/meris MS, : numeri LB. exclusus MS. : notabile anacoluthon. 7. per te LB : parte MS. 1r. vel MS. : forsitan verae legendum. 317. 3. Lucae] Paliurus. Cf. Ep. 316. Aen. II. 124, which Macrobius (Sat. 6. 7. Plutarcho] Cf. Epp. 272 and 297. 2: 33) notes to have been imitated from 21. Ciceronis] An allusion to Verg. Cicero’s lost work on Cato.
