OCR
22 D LETTERS OF ERASMUS [1514 Basileam vsque nos est prosecutus. Illic admonueram hominem ne 180 me proderet ; delectari me paucis amiculis sed exquisitis ac delectis. Primum itaque non aderant alii quam ii quos maxime volebam, Beatus Rhenanus, cuius ego prudenti modestia et acerrimo in literis iudicio vehementer delector, — nec est quicquam huius quotidiana consuetudine mihi iucundius ; item Giraerdus Listrius, medicae rei non 185 vulgariter peritus, ad hee Latinae, Graecae, et Hebraicae literaturae pulchre gnarus, denique iuuenis ad me amandum natus. Bruno quoque Amorbachius singulari doctrina, trilinguis et hic. Ioanni Frobenio reddidi literas ab Erasmo missas, addens esse mihi cum eo familiaritatem arctissimam ; ab eodem de edendis illius lucubrationi190 bus negocii summam mihi commissam, vt quicquid egissem, id perinde vt ab Erasmo gestum ratum fore; denique me illi adeo similem vt qui me videret, Erasmum videret. Is postea risit intellecta fraude. Socer Frobenii, resolutis omnibus quae debebantur in diuersorio, nos vna cum equis ac sarcinis in suas aedes traduxit. Post biduum huius Academie doctores per theologicae professionis Decanum et alterum quendam in posterum diem nos ad coenam vocarunt. Aderant omnes omnium facultatum, vt vocant, doctores. Aderat et Ludouicus Berus aut, si Latine mauis, Vrsus, huius Academie rector, apud Parhisios theologicam lauream assecutus, vir 200 aetate quidem virens adhuc, sed ea doctrina, ea vitae castimonia, ea denique prudentia, vt existimem eum non vulgare decus suae Germaniae appositurum. Est enim Basiliensis, quam vrbem et alias non incelebrem doctissimus ille Guielmus Copus, alter nostri temporis Hippocrates, sic et moribus et literis illustrauit vt nulli nobiligsi5 marum cedere debeat. Erant me quotidianis officiis oneraturi, ni iam accinctus ad laborem institutum rogassem vti me mihi relinquerent. Contulit huc sese nostri visendi gracia Ioannes Gallinarius, 10) ox D o un 186. Bruno quoque a: Ad haec Bruno £. 188. aò: Frobennio 6. 193. ad: Frobennii £. 197. vocarunt að: vocauit 8. 207. gracia a : causa 8. 196. Decanum] Maurice Finiger, of 1495, and taught there for a time ; but Pappenheim, S. of Weissenburg in by 1503 (Knod, op. cit. p. 15) he had Franconia, an Austin friar who was moved to Strasburg, where he took admitted to the Theological Faculty at Basle in 1500, and was Dean of it for eight annual periods (x Oct.—30 Sept.) between 1502-20, including 1513-14. 207. Gallinarius] John Henlin of Heidelberg, a kinsman of Wimpfeling ; through whom he was perhaps a pupil of Crato Hofman at Schlettstadt, since he composed an epitaph for Hofman (F 1501); see Knod, Aus d. Bibl. d. Beatus Rhenanus, 1889, p. 16. He matriculated at Heidelberg 1 April part in many books issuing from the presses, and also became schoolmaster at New St. Peter's Church. In Wimpfeling’s De integritate, Strasburg, Knoblouch, 5 March 1505, is a dedicatory letter to him from Thos. Wolf the younger dated 31 Jan. 1505. He subsequently became parish-priest. of Scherweiler, near Schlettstadt; and in 1516 was parish-priest of Breisach (BRE. 62). But he ‘found the air too strong’ there, and was endeayouring