20 preceptoribus quam parentibus plura vnusquisque debet. Per nobili¬
tatem ergo tuam, nobilissime Montioie, quam virtutum et litterarum
ymaginibus magis quam auorum te estimare scimus, agnosce nune
nos amicos tuos, si vires respicias, pusillos, si animi gratitudinem,
vel potentissimis non cessuros.
2. From RR. To WILLIAM GONELL,)
Record Office : State Papers, Henry VIII, $ 9, f°. 99.
[The two following letters have been attributed by Brewer and Mr. Nichols
to Erasmus. For reasons given on p. 533 I incline to suppose that they were
written to Gonell by some friend in Cambridge. ]
Qvop tuis litteris ad Bassum nostrum peciisti a me curari curaui,
et ne grauate quidem, vtinam non minori iudicio quam diligencia,
videlicet vt ad te venirent B., Mantuani poemata (de quibus quum
hic eras co(n)uenimus) vna cum Laurencio Valla, Isodoro, et Angelo
5 Policiano multo politissimo, quos bibliopole nostri prelo pumicique
credidisti; quasi defunctos iam vita redderet ornaciores, qui quidem
dum viuebant ceteros ornare studuerunt. Sed si iudicium meum
postules, Isodoreus pascit magis quam ornat, Laurencius et Angelus
ornant magis. At Babtista noster
10 Omne tulit punctum qui miscuit vtile dulci.
Hos comitatur non inutilis seruus An. Macinellus; qui si placeat
maneto, sin minus redito. Mamotrectus plurimis mendis scatet quam
pardus maculis.
Habes extemporium nune quidem epistolium, habuisses longissi¬
15 mam epistolam et accuratam, si non dedisses nullam. Vale.
Nono ca. septe!s.
3. (From RR. ro WILLIAM GONELL.)
Record Office: State Papers, Henry VITI, § 9, f°. 99.
Ap nonas calen. Nouembres accepi tuas litteras omnis amoris et
humanitatis plenissimas. Quibus tunc non respondi, non quod non
volui (velim certe vel libentissime), sed quod per alias iam tune
imminentes occupaciones non potui. Nimis enim ingratum hominem
5 (quid dixi hominem ?), immo prorsus inhumanum agam, si labores
aliquos (vbi tua est causa) det(r)actauero. Non enim oblitus sum
quantum me tibi deuinxisti amore, studio, labore tuo, et quasi hec
omnia parum multa magnaque sint (que mihi sane semper visa sunt
amplissima), eciam donis non abstines. Nam vt cetera taceam (dies