OCR
1512| TO ANTONY OF BERGEN 499) eruditorum ; inter quos ego postremas teneo, si modo vllas teneo. Deum immortalem, quam felix, quam fecundum, quam promptum 2o hominis ingenium! Quanta in maximis explicandis negociis dexteritas, quam non vulgaris eruditio! Tum autem quam inaudita in omnes comitas, quanta in congressu iucunditas! vt, quod vere regium est, neminem a se tristem dimittat. Ad haec quanta quamque alacris liberalitas! Postremo in tanta fortunae dignitatisque 25 praecellentia quam nullum supercilium! vt solus ipse magnitudinem suam ignorare videatur. In amicis tuendis nemo neque fidelior neque constantior. In summa vere primas est, non solum dignitate, verum et in omni genere laudis. Hunc cum habeam mihi propicium, quid est quo minus mihi videar egregie fortunatus, etiamsi nihil 30 accedat ? Sed o terque quaterque felicem Carolum illustrissimum Principem nostrum, qui talem sit sponsam habiturus. Nihil a natura fingi possit venustius, nihil absolutius ; nec minus superat omnes bonitate w D prudentiaque quam forma. Bene valeat R. T. Londini postridie nonas Febr. [m.p.xv. | 253. To RoBERT GuIBE. Farrago p. 317. London. F. p. 422: HN: Lond. x. 20: LB. 136. 8 February (1512). [Contemporary with Ep. 252. Robert Guibé (c. 1456—Ÿ 9 or 13 Nov. 1513), a Breton, resident in Rome. He was first sent thither as ambassador for the Duke of Brittany in 1485, and again in 1499 as ambassador jointly for Anne of Brittany and Louis xm. He was Bp. of Tréguier 1483-1502, and Bp. of Rennes 1502-1507 ; but remained continuously in Rome. In 1505 he was made Cardinal of St. Anastasia by Julius 1, and in 1507 Bp. of Nantes. But in the quarrel between Julius and Louis xit he sided with the Pope, and in 1511 was compelled by Louis to resign his bishopric, together with a number of abbeys and priories which he held in Brittany. The Pope in compensation appointed him Legate at Avignon and Bp. administrator of Vannes, 26 Feb. 1511; which see he held until his death. See Burchard ; Ciaconius, iii. 254; GC. xiv.] REVERENDISSIMO CARDINALI NANETENSI ERASMYS S. REVERENDISSIME pater, hisce literis tantum illud testari volui, me nec esse adhuc nec futurum vnquam immemorem humanitatis qua me nihil promeritum tua reuerendissima dominatio tum in itinere, tum Romae commorantem, est prosequuta. Vt vrbis liceat obliuisci, quaerendus est mihi fluuius aliquis Letheus, ne me diutius cruciet 5 252. 29. mihi om. H. 32. Carolum add. H. 36. M.D.XV add. H. 3.3. reuerendissima dominatio E: sublimitas H. 252. 33. sponsam] Mary, ister to and Lond. ii. 2, LB. 167. Henry vi. The marriage was 3. in itinere] I have not been able arranged in 1507, but was broken off todiscoverthisoccasion. When leaving by the Spaniards in 1513. Rome for England, Erasmus travelled 35. R. T.] Reuerentia Tua. in a company which he was loath to 253. 2, humanitatis] Cf. Ep. 296. 104 leave. AE. 76.