OCR
VTT Encomium MORIAR 43 rè prudentis eft, cùm fis mortalis, nihil ultra fortem ſapere vélle, cumque univerfa hominum multitudine vel connivere libenter , vel comiter errare. At iftud ipfum, inquiunt ftultitie eft, Haud equidem inficias iverim, modo fateantur illi viciflirn hoc effe, vite fabulam agere. Czterum illud ô Du immortales , 4d/izneloquar ne, an fileam ? ‘Cur autem E fileam, cum fit vero verius ? Sed præ-P fliterit fortaifis inretanta Mufasex.He- GE, i ob meras nugas advocare folent. Adefte igitur pauli{per lovis filia , dum often do nec ad corcgiam illam fapientiam acfelicitatis , ut ipli vocant, arcem s aditum effe cuiquam ; nifi ftultitia duce, Jam primum illudin confefle eſt, affectus omnes ad ftultitjam pertinere : quandoquidem hac nota à ftulto fapientem difcernunt, quod illum affectus , hunc ratio temperat: eoque Stoici perturbationes omnes ccu morbos à fapiente femovent: verum affeQus iſti. uon ſolum ‘pædagogotum vice funguntur ad fapientiæ porTum properantibus , yerum etiam ia omni virtutis: functione, ceu calcaria ftimulique uidam adeffe folent, velat _ad bené agendum exhortatores. Quamquam hic fortiter reclamat bis Stoicus Seneca , qui prorfum omnem Cz affe