OCR
ENcOMiuM Moxtag, ag crepet, Qua quidem ex re odium quogue confequatur neceflum eft E nimium ob tantam vite atque animorum diffimilitudinem, Quid enim omnino geritur inter mortales non itiæ plenum , idque. a ftultis, & apud flultos ?- Quod fi quis unusuniverfis velit obftrepere, huic ego {uaj rm, ut Timonemimitatus > in folitudinem aliquam demigret , atque ibi folus fua fruatur fapientia. Verum ut ad id,quod inftitueram re- Stultitia vertat, quæ vis faxcos, quernos, & Refpuagreltes ilos homines in-civitatem coé- da git, nifiadulatio ? Nihilenmmalind fig- ran. nificat illa Amphionis & Orphei cithata.Quæ res plebem Romanam jam extrema molientem, in concordiam civitatis revocavit? Num oratio philofophica? Minime, Imo ridiculus ac puerilis apolegus de ventre, reliquif{jue corporis membris.confictus. Idem valuit Themiftoclis apologus confimilis de vulpe& erinacio. Gue fapientis oratio tantunden potuiflet, quantum commentitia jila cerva Sertorii potuit, quantum Laconis illius de duobus cambus, deque vellendis equina cauda pilis ridendum modo digi Sertorii com Mentum ? Ut ne quid dicam de Minoč, deque Numa, quorum urerque fabulofis inventis ftaltam multitudinem rexit; Hujufinodi nUgIscommovetur