OCR
2 ENcoMIIUM. 107 gis commoveatur, * quam fî dura filex, aut fter Marpefia cautes, quem nihil fagiat, qui nihil erret, fed ceu* Lynceus quifpiam nihil non perfpicia, nihil non * ad amuffim perpen. dat,* nihilignofcat,* qui folus fe ipfo fit putene , fabulas elle qua poeta de inferis referune. Quan. fi dura) Eleganter intexnit carmen: Maronis è ſexto Aneidos de Didone. Lynceus quifpiam) Hicpropemodum in proverbium abiic , ob incredibilem oculorum profpicientiam. Horatios in epiftolis: Non pofis oculo quantum contendere Lynceus, Non tamen idcircocontemnas lippus inungì. Ad amufiina perpendat) 1d eft, accuratifime,. fic Gellius libro primo: Adhzæc, ſcripta omnia antiquaioracam curioſe perſpe@&abar, auc vir= tutespenfitabat , aut vitia rimabatur, ut judicium fatum ad amuffim diceres, Eft autem amuffis fabrorum lapidicidarumque linea, qua ad dirigenda lignafaxaque atuntur. Nihil ignoftat) Nam Stoici dicunt, wárre t% d uspriuata Foa), idet, omnia peccata elle æqualia, ab aliifque „quos ftultos vocant, nihil non perperam fieri. Vnde illud Peri , Satyta 5: Digitum exere , peccas, Et quid tam parvum eft? fed nullo thure litabis. Qui ſolus ſe ipſo contentws ) aes Zo enim Stoicorum eft , è pò aùrápen 2) , ideft , faPientem Gbiip& fufficere. Sicque Plucarchus E 6 ait