OA, MORIA
nihil ultra fortem fapere velle, eum:
que univerfa hominum multitudine
* vel connivere libenter, * vel comi¬
ter errare. Ariſtud ipſum, inquiunt,
ſtulticiæ eſt. Haud equidem inficias
iverim, modo fateantut illi viciffim,
hoc elle, vite fabulam agere. * Cate.
rum illud , o dii immortales, eloquar
ne, anfileam?Quur autem fileam,cum
fit vero verius? Sed preftiterit fortal.
fis in re tanta Mufas ex Heliconeac¬
cetfere, * quas poete fepius ob. me¬
ras nugas advocare folent. Adefteigi |
tur paulifper,Iovis filia, dum oftendo,
nec ad egregiam illam fapientiam,
ac felicitaris, ut ipfi vocant, arcem,
aditum effe cuiquam , nifi ftulticia du¬
ce. Tam primum illud * in confello
eft,
Velconnivere) Ve diffimuleste fentire quod
ſentis.
Kel comiter) ld eft , civiliter, ue civilitatis
& urbanitatis caufa veretibi perfuadeas, re
&um effe, quod nemo non fequatur,
Caternm illud,o dii) Oftendit,propofitionem
eſſe duriuſculam quam aggreditur.
Quas poeta ) Obirertaxar poetas,quibus hoc
familiare eft fabindeinvocare Maſas.
Ta confeſſo eft) tn confelta eft id,dequo nulla
ef conttoverlia,