OCR
94 ‘MoRiaé publicis ceremoniis * in deostelatos etiam {celeratiflimos tyrannos, Stul. tifima funthec, & ad qua ridenda non unus fufficit Democritus. Quis negat ? Atquihoc fonte nata {unt for. tium heroum facinora , que tot elo. quentitim virorum literis in cœlum tolluntur. Hac ftulticia parit civita. tes, hac conftant imperia, mayiftra tus, religio, confilia, indicia, nec alind omnino eft vita humana, quam ftuldciæ lufus quidam. Iam vero ut deattibus dicam , quidtandem mortalium ingenia ad excogitandas prodendat que pofteris tot egregias, ut putant, difciplinas excitavit, nifi gloriæ fitis Tantis vigiliis, tantis Cadoribus , & mam, nefcio quam, qua nihil eflepoteſt inanius , redimendam putarunt homi _ Tn deosvelatos) Romafolent defun&osit. peratores miris quibufdam cæremoniis in deos referre; extru&a turri lignea præalta, in hac congefta vi ftipularum & aromatum; it fummo erat aquila alligata tenwi funiculo. ! fimul atque folucus effec incendio, avis{utr a perebat. ‘Gratiffimus interim odor nat omnium pervadebat, velut anima imperat ‘tie petentis colum, :