OCR
E NcoMTU mM 43 Stoicum;'tamen huie quoque, finon barba, infigne fapientiz, etiamficum hircis commune, certe fupercilium es rit ponendum, explicanda frons, abjictenda * dogmata:illa adamantina, ineptiendum ac délirandum aliquantifper. In fumma, me, me inquam,. fapiens ille accerfat oportet, fi modo pater eff velut. Et cur non apertius meomore vobifcum fabuler ? Quæfo num caput, num facies, num pectus; num manus, num auris, que partes honeftæ putantur, progenerant deos: aut homines ? Non opinor, imo ea pars, adeo ftulra, adeoqueridicula, ue nec nominari citra rifum poffit, humani generis eft propagatrix. Is demum eft facer ille fons , unde vitam hauriunt omnia, yerius quam ille * PyDogmata)1d eft , deereta : fic enim vocantur placita philofophorom. Adamantina voCar, quod certifima habeantur. Pythagoricws) Allufic ad carmen vulgaciffimum Pychasore. Nè: pù è deine ux &: mocadiita mimarT Nazar actias púra. id eft, Per anima noftre dantem quaternionen. Fontem perpetua natura,