OCR
78 ENCOMIUM tum excogitavit , freti , nihil sibi non pollicentur , opes , honores , voluptates , faturitates , valetudinem perpetuo profperam, vitam longevam, fene@am viridem, denique proximum Chrifto apud fuperos confeflum , quem tamen nolint , nisi admodum fero contingere : hoc eft, cum hujus vitæ voluptates , invitos eos ac mordicus retinentes, tamen deferuerint, tum fuccedant ille ccelitum delitie? Hic mihi puta negociator aliquis , aut miles, aut judex, objecto ex tot rapinis unico nummulo, univerfam vite Lernam femel _expurgatam putat , totque perjuria, tot libidines , tot ebrietates ac rixas, tot ca= des , tot impofturas , tot perfidias , tot proditiones exiflimat, velut ex paéto, re dimi & ita redimi , ut jam liceat ad novum fcelerum orbem de integro reverti Quid autem ftultius iis , imo quid felicius, qui, feptem illis facrorum Pfalmorum vetsiculis quotidie recitatis, plufquam fummam felicitatem sibi promittunt |! Atque hos magicos versiculos Dæmon quifpiam, facetus quidem ille , fed futilis magis quam callidus , Diyo Bernardo creditur indicasse; fed arte circumventus mifer. Et hæc tam ftulta, ut me ipfam propemodum pudeat , tamen approbantur , idque non a vulgo modo , verum etiam a religio