OCR
ma ENCOMIUM torum malorum fenfu carere poffet. Ne. que perperam fensit Argivus ille , qui hactenus infaniebat, ut totos dies folus desideret in theatro , ridens , plaudens , gaudens , quod crederet illic miras agi tra gœdias , cum nihil omnino ageretur , cum in cæteris vitæ officiis probe fefe gereret, jūcundus amicis, Comis in uxorem , pofa qui ignoſcere ſervis , Et signo lafe non infanire lagene (1). Hunc ubi cognatorum opera, datis pharmacis, morbo levaflet, sibique jam totus effet redditus , hunc in modum cum amicis expoftulans : Pol , me occidiſtis , amici , Non fervaflis, ait , cu sic extorta voluptas, Et demptus per vim mentis gratissimus error. Et merito. qui. dem : errabant enim ipsi, atque elleboro magis opus habebant , qui tam felicem ac jucundam infaniam , ceu malum aliquod, exiftimarent potionibus expellendam. Quanquam illud equidem nondum ftatui, num quivis fenfus, ant mentis error, infania nomine sit appellandus. Neque enim si cui lippienti mulus asinus efle Videatur ; aut si quis indo@um carmen veluti do&issimum admiretur, is continuo videbitur infanire. Verum si quis non fenfu tantum, fed animi judicio fallatur , idque præter