OCR
66 ENCOMIUM mortales , eftne quicquam felicius ifto ho. minum genere , quos vulgo moriones, ftultos , fatuos , ac bliteos (1) appellant, pulcherrimis , ut equidem opinor , cogno. minibus ? Rem dicam prima fronte fu. tam fortassis atque abfurdam, fed tamen unam multo verissimam. Principio vacan mortis metu , non mediocri , per Joven, malo. Vacant confcientiæ carnificina. Non territantur manium fabulamentis. Non ey. pavefcunt fpe&ris ac lemuribus ; non ter quentur metu impendentium malorum, non fpe futurorum bonorum diftenduntur, In fumma non dilacerantur millibus cura rum, quibus hec vita obnoxia eft. Non pudefcunt, non verentur , non ambiunt, non invident , non amant. Denique sipropius etiam ad brutorum animantium inst pientiam accefferint, ne peccant quidem au&oribus Theologis. Hic mihi jam er | pendas velim, ftultissime fapiens , quot undique folicitudinibus noses diefque dif crucietur animus tuus : congeras in unum acervum univerfa vite tue incommoda, atque ita demum intelliges, quantis malis meos fatuos fubduxerim. Adde huc, quod non folum ipsi perpetuo gaudent , ludunt, cantillant , rident , verum etiam cæteri (1) Bliton , Grace Betam fonat, herbam quidem infpit am & vilem,