OCR
56 ENCOMIUM placeat, fed quam plarimis ; qui comis si in uxorem , jucundus amicis, bellus com viva, conyittor facilis ; poftremo qui nihil humani a fe alienum putet? Sed me qui dem jam dudum iftius fapientis piget. Qua re ad reliqua commoda {efe recipiat oratio, XXXI. AGEDUM, si quis velut e fu blimi fpecula circumfpiciat, ita ut Jovem interdum poeta facere pradicant, quot calamitatibus hominum vita sit obnoxia, quam mifera , quam fordida nativitas, quam laboriofa educatio , quot injuriis exposita pueritia, quot fudoribus adadta juventus , quam gravis fenectus, quam data mortis necessitas ; deinde in omni vita, quot morborum agmina infeftent , quot immineant cafus, quot ingruant incommoda , quam nihil ufquam non plurimo felle tinum: ut ne commemorem ifta quæ homini ab homine inferuntur mala, quod genus funt, paupertas , carcer , iid famia, pudor, tormenta, insidia, prode tio , convitia , lites , fraudes [ fed ego jam plane rijy dupoy dvaeresty (1) ageredior |, Porro quibus admissis ifta commeruerint homines, aut quis Deus iratus eos in has miferias nafci coegerit, non eft mihi fas in prefentia proloqui; verum ifta qui fe (1) Arenam numerare.