titis. Principio si rerum ufu conftat pru
dentia , in utrum magis competet ejus
cognominis honos , in fapientem , qui pat¬
tim ob pudorem , partim ob animi timi
ditatem , nihil aggreditur , an in ftultum,
quem negue pudor, quo vacat, neque pe¬
riculum, quod non perpendit, ab ulla te
deterret ? Sapiens ad libros veterum con.
fugit, atque hinc meras vocum argutias
edifcit. Stultus , adeundis cominufque peri¬
clitandis rebus, veram (ni fallor, ) pre
dentiam colligit. Id quod vidiffe videtur
Homerus, etiamsi cecus , cum ait degl
Dé re výrioç čyvw (1). Sunt enim duo pra:
cipua ad. cognitionem rerum parandam
obftacula, pudor qui fumum offundit an
mo , & metus qui oftenfo periculo de
hortatur ab. adeundis facinoribus. At hi
magnifice liberat ftultitia. Pauci mortales
intelligunt ad quam multas alias quoqu
commoditates conducat , nunquam pudes
cere, &nihil non audere. Quod si pnt
dentiam accipere malunt eam, que te
rum judicio. conftat , audite , obfecto,
quam. procul absint ab hac, qui hoc ne
mine fefe venditant, Principio conftat ie
omnes humanas , velut Alcibiadis Silt
nes (2), binas habere facies nimium inter