OCR
30 ENCOMIUM refert, atque hac de caufa eft apud Ho, merum , gouoÿ &opodir4 (1). Deinde per petuo ridet, si quid modo Poëtis credi mus, aut horum æmulis Statuariis, Quod numen unquam religiosius coluere Roma ni, quam Flore , omnium voluptatum pa rentis? Quanquam si quis etiam tetricorum Deorum vitam diligentius requirat ab Homero , reliquifque poëtis , reperiet Stul titie plena omnia. Quid enim attinet re liquorum faa commemorare , cum Jovis ipsius fulminatoris amores ac lufus probi noritis ? cum fevera illa Diana , oblita fexus, nihil aliud quam venetur (2), Endymio nem interim deperiens. Verum illi fua fe cinora à Momo audiant malim , a quo fe pius quondam audire folebant. Sed hun nuper irati una cum Ate (3) in terras præcipitem dederunt, quod fapientia fua felicitati deorum importunus obftreperet Neque mortalium ullus exulem dignatur hofpitio , tantum abeft ut illi in principum aulis sit locus: in quibus tamen mea #1 Acai (4) primas tenet, cui cum Momo non magis convenit, quam cum agno li pis. Itaque fublato illo , jam multo licen G) Aurea Venus (2) Tantum venetur. Sic Quintil. Nihil aliud quam flebat, G) Noxa. Hanc Homerus fingit à Jove in terram detu batam, & hujus opera inter mortales dissidia nafci (4) Adulatio, 4 ales dissidia nafci.