OCR
M EN COMUM minufque vivit, donec fuccedat TÒ Va)t 7Òv yépes sid et, molefta feneétus, non jam aliis modo , verum etiam sibimet in. vifa. Que quidem prorfum nulli morta lium foret tolerabilis, nisi rurfum tanto. rum miferta laborum dextra adeflem, & quemadmodum Dii poëtarum folent per euntibus aliqua metamorphosi fuccurrere, itidem ego quoque jam capulo proximos denno quoad licet, ad pueritiam revo. carem, Unde non abs re vulgus eos 7% Alpweous (1) appellare confuevit. Porro, sì quis transformandi rationem requirat, ne id quidem celarim. Ad Lethes noftra fontem , ( nam in Infulis Fortunatis otitur, siquidem apud inferos tenuis modo rivulus labitur ), eos produco, ut simul atque illic longa potarint oblivia, par à dilutis animi curis repubefcant, At ifti jam delirant, inquiunt, jam desipiunt, Efio fane. Sed iftuc ipfum eft repuerascere, An vero aliud eft puerum efle, quam delirare , quam desipere ? An non hoc vel maxime in ca deleGat ætate, quod nihil fapit ? Quis enim non cen portentum oderit, atque execretur pue rum virili fapientia ? Aftipulatur & vulgo jaétatum proverbium: Odi puerulum pra: a (1) Iterum pueros,