OCR
10 ENCOMIUM repente omnium vultus nova quadam atque infolita hilaritate enituerunt , sic fubito frontem exporrexiftis, sic leto quo» dam & amabili applausiftis rifu, ut mihi profeQo ; quotquot undique prefentes intueor, pariter Deorum Homericorum nectare, non sine Nepenthe (1) , temulenti effe videamini ; cum antehac ttiftes ac folliciti federitis , perinde si nuper e Trophonii fpecu (2) reversi. Caterum quemadmodum feri confüevit, ut cum primum fol formofum illud & aureum os terris oftenderit, aut ubi, poft afperam hyemem, novum ver blandis afpirarit Favoniis, protigiis nova rebus omnibus facies , novus color ac plane juventa quedam , redeat ; ita vobis, me confpetta, mox alius accessit vultus. Itaque quod magni akoqui Rhetores , vix longa diuque meditata oratione poffunt efficere , nempe ut moleftas animi curas difcutiant, id ego folo ftatim afpeQy preftiti. II QuaMOBREM autem hoc infolito cultu prodierim , jam audietis , si modo non grave icenti præbere aures, non eas fane quas facris Concio ni el È è fpecu, qui fuit in Lebadià, quotquot, accepto nfo , revertebantur, ii triftitià percufli nunquam