OCR
BEKO M To 87 de duobus canibus (p), deque vellendis equine cauda pilis ridlendum commentum ? Ut ne quid dicam de Minoe(q ), Cp) Cum Sertorius, ut Plutarchus i ejzes vita {eribit, adverfus Pompejum bellum gereret, multitudoque Barbarorum , Ducis imperio minus pareret, hoc commento ufus eft. Aduocata totizs exercitas concione, duos equos adduci jufit, alterum macie fenioque confettum, alterum robuſtum, candomque habentem nigram. Macilento. autem admovit virum robuftum, forti vero homunculum imbeciflem. Dato. autem figno vir ike magnus , ut ili preceptum erat, caudam gracilis equi ambabus manibzis prehendens , evellere fetas omnes uno impetu annixus eft. Parwus contra homuncio robufli equi caudam paulation wellebat. Tandem vero ubi ille fruſtra conatus , fibi moleſlzs eſſet , aliisque rifum moveret, hic contra minimo lubare feto ftatim evelleret. Ibi Sertorius aſſurgens : videtis commilitones, inquit, ingenium plus poſſe quam vires. Multa enim que unico tm. petu fuperari non poffunt, paulatim fuperantur. L. (3) Minos Cretenfium Rex > finxit fe nono quoque anno in confilium Jovis patris admitti, atque inde leges acceptas ad populum ferre, quo major effet legibus autorita Unde Homerus, Odyfee. r, Mous Eveag@& Racsdeve dios meyars ogiegus. Id elt: Minos nono quoque anno cum Jove Sumiliarem habuit confabulationem. Unde Hefiodus dixit eum Jovis feeptram, quam Plato in Minoe do@rinam