OCR
ECKOMION 53 rifu temperare nequeam. At fatius eft in his Harpocratis meminifle, ne quis forte nos quoque (s) Corycæus aliquis Deus aufcultet, ea narrantes, que ne Momus quidem impune proloquutus eft. Sed jam tempus eft, ut ad Homericum exemplar relitis Coelitibus viciffim in (s) Corycus mons erat Pamphilie percelfus ac portuofus ,' atque ob id pyratarum infidiis opportunus, quos ab eo monte Corycæos vocabant. Hi novam infidiandi artem excogitabant. Siquidem difperfi per portus Coryci montis mifcebant fefe negociatoribus ut quique forte appulerant, fubaufcultantes, ecquid rerum portarent & quo navigare deftinaffent, denique quo tempore decrevisfent folvere. Que fimulatque cognoverant, renunciabant pyratis, cum quibus focietatem mari. timorum latrocinioram exercebant. Atque ita per occafionem pariter adotti , navigantes fpoliabant. Qua res ubi mercatoribus effet comperta , pleraque occultabant ac difimulabant infidiarum metu. Sed cum ne fic quidem laterent , odorantibus omnia Corycæis, res in proverbium abiit: reurs xwevzaros nxgoalsra , i. e. hune Coryceus aufcultavit. {| De re vehementer diffimulata, deprehenta tandem. MSC.