ur hoc nostro feculo quidam Apuleiani,er objolete ana
tiquitatis affe atores. Arridet uficatis uerbis contexts oa
tec : ſed ab istis lubens quefierim,que tandem appellent
| fara, Num è compitis » ac triuijs fumpta? Recte jane, fi
Gallicé, aut Germanice feribendum erit. Verunt fi Gres
ce aut Latine, quid minus conuentt > quam eius fermonis
mundiciem ab bis autoribus petere , apud quos preter
“meras fordes nihil eft Olim hoc iuris erat conſuetudini
publice , ut quafdam uoces antiquaret , alijs gratiam noa
| uitatis adderet, Quanquam ne tum quidem omnia places
* bant dodtis que uulgo in conciliabulis, theatris , aut ca=
ſtris iacarentur : & erant in libris eruditorum , ad que
refisteret plebeius lector. Nunc uerd Latine loquëdi con<
‘uetudo,non 4 foris aut conciliabulis idiotarum,fed d pros
baris autoribus petitur. tique nullum uerbune inufitt
tum uideri debet, quod extet in elegantis mundig; fori
ptoris literis. Quid Ciceronis oratione candidius , quid
apertius ? At hic nonullis uidetur Cimmerijs tenebris ob=
uolutus. Quid Terentigno fermone luculentius ¢ At hunc
ne commentarijs quidem adiuti» complures intelligunt. In
fordidis autoribus uerfatus 5 fi quando inciderit in Quin=
tilianum, clamat omnia fibi nideri Greca, aut Arabica,
Danda eft operasut fimus aperti ſed eruditis. Neg; quen=
quant cOmoueat obfturitatis crimen, quod fit illi cum Cia
cerone,dut Tito Liuio commune. Clamitas tenebricofant
eſſe Flacci diétioné , fed eruditis uel in primis admirabilis
eft erudita perfpicuitas. Proinde colligis, opinor,un te tex
nebras effe non in autore.TU in quemcunque foriptorent
incideris,modò laudatum,noctem iStam tecum circunfers.