Hy heft eene dubbelde tonghe in sijn mont.
63. 10. 20.
Hij heeft een memorie als eene zeef. 46. 6*.
Hy heefter wel af hooren spreeken. 144. 2. 8.
Hy heeft in ’t graf het eene been, En ’t ander
moeter oock haest heen. 9. 17.
Hy heeft meer ghelucks dan wijsheyts. 61. 4.
5. 10. 11. 14.
Hi heeft ombeleefde ghebuere, die he
prijst. 222. 13. 20.
Hi heeft veel paesch ayeren gegheten.
4. 6.7. 8. 11, 12,
Hy heeft voor de cueken sieck gelegen.
5. 6. 9.
Hij jaagt hem de vliegen van den rug. 126.4.8.
Hi is also luyde, als hi groot is. 31. 4.
Hy is alte ongeluckich va waer segghe. 133.
1, 4, 5. 6.
Hy is een cijfer in ’t ghetal. 154. 12. 17.
Hy is eenen goeden sloecker. 31, 9.
Hy is een nachts ijs. 9. 7.
Hy is een rechte schoone poock. 226. 5. 8.
Hy is een Utrechtschman. 40. 6.
Hy is
een
Hij is
ander gheeft zijn beet. 160. 11.
er geen haar te goed toe. 170. 8.
Hij is geen knip voor zijn neus waard. 131. 6.
Hij is geen oliezaadje waard. 135. 10.
Hy is ghesondt ghelijck een visch. 200. 4. 5. 9. 15.
Hy is heel brootdroncken. 41. 3. 6.
3. 6. 10,
Hij is met zijne gedachten van huis. 176. 16.
Hij is niet waardig, diens schoenriem vast te
binden. 90. 8. 15.
Hy is niet weerdigh dat hy leeft, Die schaemt
heeft, als hy hongher heeft. 16. 12.
Hy is niet weerdigh, zulcken geck, Dat hy
aen hem de pis-pot reck. 90. 11.
Hy is onwijs die hem seluen niet en doogt.
140. 19.
Hy is op en dwaelwech, op en onwech. 225.
12. 19
Hi is schoon voir hooft, maer quaet after rug.
8. 4.8.
daer hy eens af bedroghen is. 51. 4. 11.
Hi is te houde gelijc eenen palinck metten
steerte. 54, 7. 9.
Hy is twijtongich. 63. 10. 20.
Hi is van den paerde gheuallen. 52. 4.
Hi is vā niet op comen. 87. 2. 5.
Hy is visch noch vleesch. 139, 8. 9. 10. 11.
Hi is wel duyset mile va hier. 175. 6.
Hi is wel thien iaré oud’ gheworden. 13. 5.
Hij is zoo naakt, als hij van zijn moeders
ligchaam gekomen is. 153. 2. 8.
Hi is so veruaert, me soude he ee eye in sine
aers braden. 108. 1. 4.
Hy is zoo zimpel niet van hert, Hy onder¬
scheyt wel wit en swert. 152. 6.
Hy cant soo nau niet soecken, 252. 1.
Hij kan zijne handen (of: vingers) kwalijk
thuis houden. 259. 3. 6.
Hij klapt als een ekster (of: papegaai). 229. 8.
Hy kust vā vorē, maer hy crabt vā achter.
39. 5.
Hy laet het hol sien van zijn voeten. 241. 15.
Hi laet zijn ooren hanghen. 55. 3. 5.
Hij leeft (of: doet) nog steeds zoo als zijn
meester hem geleerd heeft. 184. 3.
Hy leeft van mostert en azijn 85. 6.
Hij leuet vander minne. 235. 6.
14. 25. 27.
Hij moet den aftogt blazen. 28. 8.
Hij moet geene goede buren hebben, want hij
prijst zich zelven. 222. 25.
Hy moet hë de vliegë keeren. 126. 4. 8.
Hij oordeelt erover als een blinde over de
kleuren. 142. 7.
Hy past op een cleijntken niet. 252.1.
Hy put het water met een zeeft. 91. 20.
Hi sal daer noch op slapen. 94. 8.
Hy sal ouer my niet vallen. 263. 1. 3. 7.
Hy schept het water met een zeeft, Die yemant
licht gheloove gheeft. 91. 20. 21.
Hij schrijft nog steeds naar (of: hij gaat nooit
buiten) het exempel van zijn’ meester. 184. 3.
Hi sidt voor eeñ doe niet. 154. 8
Hy siet so suyr, of hy edick gedroncké heft.
85. 4.8.
Hy siet soo suijr of hy mostart had gegeten.
209. 6.759.
Hy slacht den koekoeck. 48. 2.
Hy slaet daer na gelijc de blinde na deye.
266. 2. 9.
Hy slaeter na. 266. 1. 7.
Hy slaet om gheen taling. 252. 1. 5.