Page 22 [22]
OCR
XII zoo gelukkig overgebracht, dat hij ook om deze vaardigheid — alles vloeide lhhem, zoo het schijnt, oogenblikkelijk als van zelf uit de pen!) -— niet weinig veredidient bewonderd te worden. Eene groote menigte van die verzen zijn door latere v verzamelaars van Latijnsche Spreekwoorden overgenomen, zonder dat de naam + van Erasmus door hen genoemd is; waarom ik meen dat iemand zich vrij verdiensitetelijk zou kunnen maken, die alles, wat Erasmus uit het Grieksch in Latijnsche veererzen heeft overgebracht ?), uit de Adagia en zijne andere geschriften opzamelde «mn in behoorlijke orde rangschikte. Wellicht dat zulk eene Verzameling ook nmgg in andere opzichten dienstig zou kunnen wezen; doch stellig zou zij grooten lbibijval vinden bij hen, die van ieder Latijnsch Spreekwoord den eersten zegsman wensscbchen te kennen. Voor zoo verre ejndelijk de verklaringen, welke Erasmus aan de door miij j opgenomen adagia heeft toegevoegd, niet al te lang waren, heb ik deze in h haar geheel overgenomen: alleen daar, waar het mij voorkwam, dat zij de grenzem 1 van mijn bestek te buiten gingen, is een gedeelte door mij weggelaten, vooral waimmneer de schrijver zich te ver van het onderwerp verwijderde. Dat het mij in zoosdedanig geval wel eens leed gedaan heeft, mij zelf aan het manum de tabula te mmoeoeten herinneren, wanneer het volgende op zich zelf even belangrijk was, zal ik neamuwelijks behoeven te verklaren. Aan het tot dus verre gezegde moet nog eene inlichting worden toegevcocoegd , voordat ik overga om de onderscheidene geschriften, die ik bij dezen arbeiid d gebruikt heb, ieder afzonderlijk te bespreken; waarbij ik mij voorstel eenæ = niet onbelangrijke Bijdrage voor de Spreekwoordenliteratuur te zullen kunnen lewereren, omdat daardoor nog al eens de werken van Nopitsch en Duplessis op eeenen en eene metrische vertaling te leveren , geeft Erasmus òf eene woordelijke vertaling in proza, of verduaidddelijki den zin door omschrijving onder toevoeging van deze of dergelijke inleiding: Quorum carminum, qjuauandoquidem verti commode non possunt, kaec est sententia. (LE 1522.9 1) Hij verklaart dit meermalen zelf en meent daarom aanspraak te mogen maken op eenige verschooononing , indien hij soms den bal mocht hebben misgeslagen. Zoo zegt hij b. v. Chil. I. Cent. 6. n. 644, . Hos versus ideo pariter libuit subscribere, ut mihi saepius ex tempore, id quod erit necesse vertentii, i, venia detur, si quando videbor non omnia usquequaque ad amussim reddere. En Chil. I. Cent. 7. n. 700. i. Quos versus nos ita vertimus, non quo cum archetypo Graeco certaremus, sed crassiore, sicuti solemus, MTintinerva, planeque ex tempore. 2) Dat dit eene niet gemakkelijke taak geweest is, erkent Erasmus zelf in de verklaring van het aadadagium Herculei labores (Chil, TT. Cent. 1. n. 1.) waar hij, na reeds andere moeilijkheden opgesomd te hhehebben, die hem bij de vervaardiging der Adagia. waren voorgekomen, aldus vervolgt: Accedit ad haece œ omnia Graeca vertendi labor, quem profecto nemo non difficillimum iudicabit, nisi qui nunquam aanannisus sit, ut ex bene Graecis bene Latina faceret. Hic mihi rursum perpende tantam autorum variéetcetatem , quorum unicuigue suus reddendus stilus. Cogita tot carminum genera, quorum in hoc opere tam ir ingens incidit turba: nam arbitror esse non pauciora decem millibus: ut si quis hoc mensium spacio,, qi quibus laborem hunc absolvimus, tantum carmina tam multa Latine reddidisset, idque carmine, non vvidideatur usquequaque insimulandus ignaviae.
