OCR
45 ruv'inevo d'a pimuorSlev èv Tais Teds TOUS dA Hous (rapogais A PUNT eu TO Tals pirois wd TAY Ouray iG TANCIA av TOTE UAM pM yew due Tous Ex 8e0Us noù pu MeoodixeTax, piove YOY AUTO TOTO TO KENT EY, Of TAXIS Sead QOVTESRAAÁAOIS Hoe TrOAELOUTES, ECavder EmdrTay Tartulay dieAvorro ty owl sevro. W TotTO duazovueS vm utav guyuenTiopos «i. Praterea oportebit & illud meminiffe, fratribus inter fe diflidentibus , obferuaregue vt potiffimum eo rempore confuetudinem habeas & conui@um cum illorum amicis. Rurfum: Inimicos fugias,neque admittas ad familiaritatem, illud videlicet Cretenfiū exemplum fequutus, qui frequenter cum factionibus,& bellis inteftinis inter {efe pu gharent, inuadentibus aliunde hoftibus, omifla contentione coniundti func: atque is erat,quem illi fyneretifmum appellabät. Ha@enus Plutarchus . Simile quiddam re. fert de Sudracis & Mallis Quintus Curtius libro 9. quos aliàs bella re inter ſe ſolitos , periculi focietasiunxerat,imminente Alexandro. Pertinet huc, quod alias ex Ariftotele referemus: cuvtyato)s RUELOTYS TH KX xe. id eft, Conciliant homines mala. Adagium reéle accomodabitur & in illos, qui amicitiam ineunt: non qudd fefe ex animo diligat, fed quod alter alterius opis egeat:autquoveluti coniun&is copiiscom munhem inimicum peflundent. Refertur & ab A poftolio quodam Byzantino,recentiffimo apud Grzcos preuerbiorum coacer. uatore, Lui circa Jalem, & fabam. Peel crn wot nvayor.id eft. Tuxta ſalem , & fabam. In eos dicebatur, qui fe fimularent {ci re quod nefcirent. Siquidem diuini refpon furt,fabam, & falem apponebat. Vide qui inter fefederebus arcanis communicarét, TOUS WID) RAR IOÙ wulepoy appellabant. Ad hune quidem modum fcriptum legiturin Diogeniano, reliquisque Græcarum parce miarum colle&oribus. Verum Plutarchus in Sympofiacorum problematum decade quarta,n6 fabam, (ed cuminum feribit,nifi fortè deprauatus eft codex : Excivo dt mes URRS ALANGE TOS TED) Aw Hod KUuIVOY, drt TS Pen monjroy est, 75 où Udiov. id et. Atillud fortafle vos fugi t,quod aiunt,qui iuxta fa. lem,accuminum, quòdillud quidem lautius,hocfuauius. Rurfum eiufdem operis 46 decade quinta : Elrapadg® tsio or RLAY mwe uT Tives cv a Ev Of TOL) KAM A Wut voy éveteouiæ Acyd ueve.id eft. Querebat Florus,cü apud ipfum cœnaremus,quinam ef. fent,quiin prouerbio iuxta falem &cuminum dicerentur, Apollophanes autem gramaticus fic eam queftionem diffoluit; vt dicat adagium fummam familiaritatém fignificare . Siquidem qui magnopere inter {e familiares funt;hi vel {alcem vel cumin vnà coenant; neque requirunt apparatum vllum ciborum. Vnde & ille iocus elt Oĝauii Cafarisad quendam, à quo fucrat conuiuio perparco , frugalique acceptus ; Ne~ {ciebam me tibi efle tam familiarem . Huc pertinet etiam illud $ quod fuo loco refeTEMUS | KAR KOÜ TOA TELON uA TeX ſoave id elt, Non oportet tranforedi falem , & menfam, hoceft,amicitiz ius, quod his rebus conciliatur,non eft violaudumi. Perro ſalis nomine frugalem vitam innui , paflim ex poetis licetcognofcere. Horatius in Odis : Viuicur paruo bene, cui paternum Spleudet in menfa tenui falinum. Idem in Sermon. - Modo fit mihimenfa tripes, & Concha falis puri. Verüindiuinationibus videtur mapis reli gionis'caufa folitus apponi, Curautem hic honos fali potiflimum fit habitus, quæriturapud Plutarchum in co, quem modo ci taui, loco. Nam & Homerus falem diuing appellat , & Plato (cripfitfalem rebusdiuinis amiciffind, familiarifimumd;. Proinde Acgyptii honoris caufa prorfum à fale abftinent,adeo vtne panibus quidé vefcantur fale conditis. Tametfi Plutarchus arbitratur Aegyptios hac gratia potius. abftinuifle,fi quando pure viuere yellent ; quod ptæcipuelibidinemiritare putetur ,idque propter calorem. Præterea nou eft veri dic fimile, illos abdicaffe fibi falem , tanquam condimentum omnium fuauiflimum , ita vtnon immerito, opfoniorum opfonium appellari poflit . Nam funt qui hac de cau. fa falem gratiamnominatint, qudd circa huncomnia videantur infipida,ingratagi. Quanquäm illud. mazime diuinum inſe fal haberevidetur, qudd à corporibus vita deftitutis putrefa@ionem ac tabem arcet, neque finit prorfuminterire,diu morti ve. lut refiftens,animæd;, quoad licet,vice fan gens. Huius ye eft officium animantia taeB 4 ri,