Page 55 [55]
OCR
CENTVRIA PRIMA 5 Neg medam eft,cSplures alias,& apud Latinos,&a pud Grecos parcemie finitiGes extare. erum eas omnets bicreferre;no arbitratus fum operepreciti fore, cum quod in hoc opere; precipue propofitd fit,breuitare illam,qua a docéte requirit Horatius,ubig quoad licebit fe, qui,tum qd eandeé fere cantilena can Gt,eodeg recidunt,maxime quod intertam multas,nul/ la reperitur,quæ uim naturagy prouerbij fic coplectaf,ut nd aliquid uel redundet,uel diminu tum fit. Siq quide Donatus,acDiomedes(utinterim alfa n6 excutiam)in omni paromia requi rere uident inuolucrii aliquod,ut qui ed allegoria {pecté feceriut. Deinde yauxdy id eft, fen | tentiale quidda expe@ant,ctiaddunt,rebus teporibuscy accomodatum. Grecorti item quot quot fa ut finitiones, aut fententiaad uita inftitaedam coducibilem,aut metaphore tectorié admifcet, Queda utritg; ci altero coiungat, Atqui pmulta reperias,apud ture, id eftneu, ti uiolandæ autoritatis fcriptores,prouerbij nomine citata,qua nulla methaphora tegatur. Rarfism no pauca que nihil omnino ptineat ad inftitutione uitee,& a fentetice ratide,prorfus tr dioe Eo, (quod aiunt) diffideant. Exempla pro mùltis duo fuffecerint, urdin yap, id eft ne quid nimis,nemo n6 ponit interadagia Nihil tame habet integumeti.Et rig quar Stipa aude rp hocelt, Quis aberreta foribus,ab Aniftotele,paroemiz titulo refert. Atid non uideo qd | coferat ad uit rationé.Iam uero no ome puerbiti allegoria quapia tegt,uel ex Fabio liquet, cuius hac uerba fine libro inftitutiond quinto . Cui contine eft paroemias genus illud, quod eft,uelut fabella,breuior, Videlicet pala indicat,& alia parcemiarti efle geneta,quee nd fintals legori-e cofines. Qua haud inficias tverim,maxima adagiort ptéaliqua metaphoræ fpecie fucatam effe. T'um optimas fatcor cas, que pariter & tranflationis pigméto delectent, & fen tentiæ plintutilitate . Verum multoahudeft cômendare parcœmiam, & quænam fit optima demonttrare,aliud quid ea fitin genere definire, Mihi(quod grammaticora pace flat)abfolujf ta,& ad noftrum hocinftitutum accomodata,paroemie finitio tradi poffe uideturad hîicmo dum, Parcemia eft celebre dictum, {cita quapia nouitateinſigne. Vt dictum generis, celebre, differenti, {ata quapiamnouttate infigne, propri] uicem obtincat. Quandoquide his tribus partibus, perfectam conftare definitioné DialeGticorum conſenſus elt. Quid Parcemia proprium,& quatenus. Itag peculiariter ad prouerbij ratione pertinent duo,è bgu®suevop © arditi, hoceltutice lebratum fit,uulgog tactatum . Nam hine etiam paræmiæ Græcis uocabulit uidelicet è È Giov È odds uane Ciuc €\ mopodind,quod paflim per ora homint obambulet,& adagij La~ tinis,qualî dicas circumagitt autore Varrone, Deinde {citum,& aliqua,cewnota difcernatur ) a fermone comuni. Neg enim protinus, quod populari fermone trizt fit, aut figura nouatiî, AAA inhunc cataloga adlegimus, fed quod antiquitate pariter & eruditione commedef, id enim fcitumappellamus. Quibns ex rebus accedat nouitas adagijs,mox ofendemus , Niic quot modis celebritas contingat,paucis indicabimus. V eniuntigitur in nulgifermoné, uel ex ora/ | culis numinit,quod genus illud,curs retro, ovre rérasior,id eft, neg tert ,necp quarti. Vela Sa pientitdictis,que quidem antiquitas oraculort in {tar celebrauit, Qualeeftillud Senora td xaad, hoc eft,ardua quæ pulchra, Vel e Poeta quopia,maxime uetutto, ut Homericum ilud, > Pexieudére utariog žy, id et, Rem facta etia ftultus intelligit. Ite iliud Pindarica, TOT né bop Aar peuspid eft, Contra {mul calcitrare,Ft illud Sapphus wire ud utu uin atrivo idel tNeg mel mihi neg apis. Siquidë dumlinguæ adhuc incorruptæ mauerent,Poetar uerfus in con | uiuijs etia cancebanf. Vel efcena,hoc eft Tragicord & Comicorü actis fabulis quod genus il | lud ex Euripide,tve woraudy. Rurfum tllud ex Ariftophane,B6rn te xéauacr Præapue uero Comoedia,mutuo quoda comercio,& ufurpat plarag ia tata wulgo,& gignit,tradit uulgo factanda. Nônulla E ex fabularum argumentis,ut ¢eAnsog 7/S0e ex Danaidum fabula, adou xw, Orci galea,ex fabula Perfei, Quæda trahunt exapologis,e quibus illud, At nonui demus, mantice q¢@ in tergo eft “Aliquot ex euentu nafcunî, ficut hoc4R« uo) aston da Je Actxeovog dice pire, id ft, Alia Leucon;alia Leuconis afinus porta. Ex hiftorijs aliquormu tuo fumpta funt,quoré eftilld, Rhomanus fedédo uincit. Queda pfecta funt exapophthe ematis,hoc eft (cite. breuitera; retponfis. Sicut illud, 95 cis attua tx our Siri, Qui fe | metipfenò habet, Sami petit. Sunt quee exuerbo temere di&o funt atrepta, uelut, 0% ppovrig | înnonasidwid eft, N6 eft cur Flipploclidi, Denigs mores, ingeniai,feu gétis, five hoîs alicuius, fue etia animatis,poltremo rei quog uis queepia infignis,acuulgo nota,loca fecertit adagio. Cuiufimodi funt, apo; 7903 potinagid eft, Syri cotra Phoenices,axxifey,p co,qd eft ficte recula ae
