OCR
ribus; Livines Ammonins, vir eruditione juxta ac pietate infignis; Nicolaus Utenhovins , juvenisnihil non eximium de fe pollicens; aliique complures, quorumnemo non præclaram de te fpem concepit. Proinde non mediocrem, mi Carole, fuftines exfpeétationem , ut non modo Utenbovio nomini, patriifque virtutibus, verum etiam tam. inclytee civitatis, parentis & altricis tue, claritudini, denique talium virorum votis refpondeas. Habebat pater tuus illud cum Cartone Romano commune, quod nullum omnino tempus pateretur elabi fine fractu ftudiorum , adeo ut in conieflum etiam fecum deferret Enchiridia quadam, inquibuslegeretaliquid, fi quid forte incideret à negotiis vacui temporis, quod alii folent vel fabulis vel inanibus cogitationibus dare. Laudo quod hic quoque parentem refers , nufquam proficifcens incomitatus erudito quopiam libello, ut ne in deambulationibus quidem , aut većtationibus, aut colloquiis, tempus abeat abfque lucro literario. Itaque paravi libellum hunc , qui tibi quovis loco, quovis tempore fuaviflimum confabulonem exhibeat, nec minus tamen falutiferum quam fuavem. Sunt enim fragmenta queedam foannis Chryfoffomi, qui nonmiaus expoliet linguam tuam elegantia Grecé fermonis, quam pectus inftruet difciplina pietatis. Si te deleétat Atticus lepos, habes Demofthenem: fi cognitio ChriSriana Philofophie , habes infnem Theologum. Erat animus juftum aliquod hujus Auctoris opus dare ftudiofis, quando jam plerique Greca malunt quam Latina, nec ulla tam felix, tamque fidelis eft interpretatio, quin præftet ex ipfis haurire fontibus; fed novi typi nondum erant fatis apparati. Vifum eft tamen interim hac velut arra, ftudioforum ex{pectationem vel irritare, vel confolari.. Hoe quicquid eft tuo paternoque nomini dicatum effe volui, quo fimul & noftre neceffitudinis exftaret aliquod monumentum, & optimi patris tui propenfiflimo erga me ftudio vicem aliquam reponerem, fi memoriam illius meo quoque-calamo ; fi quid omnino valet meus calamus, ab oblivione vindicarem. Sed non imponam epiftolæ finem, donec Epitaphia, que illius memoria dicavi, recitavero. Latinum fic habet : Hoc faxo tegitur celebris heros Utenhovius ile Nicolaus, Quo fub prafide , Flandriæ fenatus Multos floruit unice per annos. Hoc patri orphana turba liberoram Myyycioy pofuit, pio quidem illa Sed caſſo officio. Quid attinebat Hac illi monumenta comparare y Cajus (cilicet adprobata virtus Haret mentibus omninm, nec ulla Tlam vis abolebit aut vetuftas? Græcum fic habet: Tis à Seduvs vow 251 wos dian. Th dangas guz tov Sinokagrcoy noday Dov NixoAaor Oùbev 70, O's led drdons Dhavdelas uneG piyd. Térs yde dec Benrioy réQux de. BAG Savôvrs cuvamthavor, ds os dond, Ovn li SuaiG, dre parnoy 4 diny, Bene vale. Bajiles 1. Februarii, Anno1s29, Eristota MXII. Eraſmus Rot. Antonio Salamanca > Epifcopo Gurcenfi eletto, °S. D. N° mediocri me yoluptate jam affecerat Henricus Glareanus, quam nunciaret iftic adefle nepotem clariffimi Comitis Orthenburgenfs, cujushumanitatem jampridem nonliteris tantum amantiflime{eriptis, verum ctiam officiolo quodam. fum expertus, Hoc gauA B C D dium mihi conduplicarunt tuæ literæ , que preter An nilem, fpirant non vulgare quoddam erga me ftudium, quod ego fane in parte non poftrema mea felicitatis nus mero. Atque ifto quidem nomine gratiam habeo maximam, daturus operam ne tantum favoris in homi» nem prorfus ingratum tua benignitas collocafle videatur. Tibi vero gratulor unice, quod virtuti tuæ tanta acceflerit auétoritas, qua polis de religione Chriftiana quam optime mereri: fed multo magis tibi gratulor iftamtam religiofam mentem, quod itudesanimum his literis ac difciplinis inftruere , que te reddant muneri, cui deftinatus es, gerendo idonenm. Defiderat es nim hæc immanis Ecclefiæ tempeftas naucleros eximios, tum eruditione, tum pietate infignes, qualem te fore confidimus. Quo liberius in eo quod petis fanétiflimæ nam talium qualem defiderat amplitudo tua, hie mira raritas eft, Unum enim tantum habemus, quem aufim tbi tradere, hoc eft moribus integris atque etiam commodis, in bonis literis eleganter eruditum, nec infeliciter progreflum in Juris peritia , tum alieniffi= mum ab his diffidiis, quae nunc infeftant Ecclefiæ concordiam. Is intra paucos dies redibit Friburgum , ita licebit ut coram nullo tuo difpendio cum homine mifceas colloquium. Qui fi tuæ prudentiæ talis videbitur, qualis hic optimo cuique, non mihi tantum , videtur, quod omnino futurum & optamus & confidimus, facile cum illo rem tranfiget. Per eum tibi fcribémus aliquanto copiofius : nunc enim pluribus profperrime valeat, & Erafmwm inter addictiflima {ua mancipia numeret. Datum Bafilea 6. Febr. Anno 1529. Eprxsroza MXIII. Viglius Zuichemus Phryfius Erafmo $. | TER tot pulchergimns virtutes, dotti~ime Erafme; qua vel fingule immortalitatem tibi parere poffent , maxime incomparabilem tuam eruditionem, & expoſitanz omnibus humanitatem admiramur : illa effecit, ut totus orbis Latinas literas veluti captivas poftliminio recepe= rit, hac quotidiano nos deſiderio titillat , atque adeo ex= citaty ut quamvis humi ferpamus, atque ad tue dotrine majeftatem, velut ad folis radios caligemus, optare tamen ut in notitiam tuam recipiamur, audeamus: nec potes vir humaniffimus hoc noftrum defiderium vitio nobis ducere: etenim cum tna humanitate tam maltos de~s lebtes atque ornes , cur non & nos tuam benevolentiam expetamus? cum literarum ftudiofi fimus, cur te earam parentem non colamus? cur juvenes tam venerandam feanettutens pio aliguo non demereamur obfequio® cur denique & iftins noftri erga te animi fignificationem ingratam tibi fore credamus? Ego fane ; venerabilis Erafme , ita fiatim à puero erga te fum affectus, ut non alius mihi vehementior ad ftudia ftimulus fuerit, quam ut fic pro» ficerem quo tua me infinwari benevolentia pofe fperarem: quod etfi nondum fum affecutus, tanto tamen tui defiden rio quotidie incender, tantaque mihi in tua humanitate poſita ſpes eſt y ut nec meo quidem propoſito ab temerario ifto ad te ſcribendi auſi prohiberi quiverim. Vel Poly= phemo porius buic adferibe, gui fic te mihi predicavit, ut quamliber Paganus ad facra Mufarum accedere au= deam. Vely fi vis, donaid Carolo Sucqueto , javeni hoc. tuo erga eum amore plane digno,, qui meam etiam impudentiam fua exhortatione auxit: faltem hunc unicum frim Bum habeam perpetni mei crga te amoris, ut femel inepte ad te (cribenti venia mihi detur. Maluifjem ex prefen= ti tecum colloquio aliguna notitie femina Jecife, anteguans ad foribendum abfenti accederem, Sed nunc voluntatens meam remoratar Bafilienlis tumultas, aligaando tamen me beatum putabo fi te. videre potero. Quod. cum ipfe Jamediw defiderarim, tum me patruus quidam mens fepe hortatus eft, is fnit Bernardus. Bucho Decanus in Haga Comi