Page 27 [27]
OCR
X137 EPISTOLAE. Baſilea, Anno 1528. EpisroLa MIV. ` Erafmus Roter. Joachimo Medico Gandavo S. D. AM È Galeno collegeram aliquot proverbia, quum tue literæ primum redderentur , nam paulo poft cafdem- accepi eodem fere argumento, quæ tua diligentia mihi fuit longe gratiffima: declarabat enim fingulare quoddam tuum erga me ftudium. Decerpferam autem ca non perpetua lectione, fed ut forte quicque occurrerat, quod idem abs te factum fufpicor. In multis confentiebamus, nifi quod ego plura congefleram , in tuis erant duo que me fefellerant. Galeno fane faves meritiflimo, fed difcrucior tantum Auctorem, tantis impendiis tam mendofe proditum, qualia fere funt qua nobis nunc prodeunt ex /talia. Vide quid faciat 4472 facra famest Quantum facrilegium committitur ob pauculos aureolos, quibus conduci poterat eruditus caftigator? 7acobas Sadoletas mihi non eft ignotus, ut è quo femel atque iterum literas humanitatis plenas accepi. Vix vacat illi nunc fcribere. Hæc ipfa vix ad te potui, quem diligo vehementer, partim ob eruditionem haudquaquam trivialem, partim ob ingenii candorem, quem ex tuis literis, atque adeo ex tuo ifto officio comperifle mihi videor. Notulas tuas in verfa Galeni præludia conferam ubi quid dabitur ocii: nunc enim fic me premit Auguftimus, feriptor dreegvriroy @> ut etna atque Athoaem mihi videar fuftinere. Proverbiorum Chiliades non mediocri acceflione locupletate jam prodeunt. Pergratum tamen erit, fi quid annotare voles in proximam editionem. Mittam tibi volumen Chiliadum dono, ficertum hominem nancifci queam qui perferat. Dedimus & conciunculam in Pfalmum rxxxv. Aggeffinus decurrit ad finem. Hinc extricatus majora quædam aggrediar, tametfi non multum ocii mihi relinquunt Zożleram latratus pertinacifimi. Quum primum Luther prodiret in profcenium acturus fabulam fuam, predixi nimium verus augur huc rem progrefluram : non eft nobis habita fides. Nunc ftultorum exemplo doćtus experimentis, ita fua moderatur, ut propemodum canat palinodiam. Sed fero Phryges. Contra slwxotóegyvoi, cumque his Theologi quidam, bonis infenfi literis non minus quam harefi, tam finiftre rem gerunt, ut vercar ne majus exfiftat incendium. Ego quoniam ad moderatiora, hoc eft, ad Chrift fcopum provoco, utrinque male audio. Et acrior eft digladiatio cum amicis quam cum hoftibus. Vereor ne victoriam Chriffe debitam ad fe rapiat humana cupiditas; nos, quod unum fupereft, optamus harum tempeftatum letiorem exitum. Voluptati fuit corum commemoratio , qui de noftris ftudiis candide fentiunt. Et hee una res me confolatur in tanta mortalium ingratitudine, quod maximos quoſque & integerrimos habeam propitios, idque in omnibus ferme regioni bus, Anglia, Brabantia, Hifpania, Germania, Gallia, Hungaria, Polonia, quorum tibi numerofum catalogum recenfere liccat, ni vererer videri Thrafonsews. Atque hi fuam benevolentiam non tantum literis honorificentiflime fcriptis, verum etiam delatis ampliflimis conditionibus , & ultro miflis muneribus teftantur. Dodti fere ubique mei funt, exceptis iis, qui novis faGionibus vehementer addi&i funt, nec judicio ducuntur, {ed affectibus. Tot igitur ac talium virorum favores, facile oppono, Leis, Stunici , Sutoribus ac Beddis. Quin & te, mi foachime, candidis amicis libenter annumero. Æilariur pariter tecum amabam & antea, nunc hoc etiam impenfius, quod eum intelligo tibi tam propinquum cffe. Mihi difplicet quod agit aleten, & muflant nefcio quid de duéta uxore: vercor ne fuæ rei parum reéte conſulat. Alciato feribam fi vel paulum continget oci. Gubernatori ftu Epift. MIIL. --- MVI. 1138 diorum Mecænati , Heroi Oroyfonio, Epifcopo Maghelonenfi, meis verbis & gratias ages & multam falutem dices. icless éuév@» repetiit Penerians. Mores hominis hic nemo probat, medicinam pauci. Ego cum homine tali nec amicitiam velim, nec inimicitiam. Bene vale. Bafilea, Anno 1528. EpistoLra MV. Erafimus Roterodamus Petre Epifcopo Cracovienfi SÌ A O RNATISSIME Preful, accipies viciffim à me, non perinde magnis fplendidifque , fed tamen graviffimis negotiis obruto verius quam occupato, c= piftolam agzurizortegr. Audaciam, qua fuftinui celfitudinem tuam meis fcriptis laceffere, Antonini magis obfecundans hortatibus, quam meo duétus ingenio, feliciter ceflifle majorem in modum gaudeo. Nam brevis licet epiftola tua, & ut vocas Laconica, prolixam quandam in me benevolentiam fpirat, qua me cum primis felicem putarem, fi quid agnofcerem in me meritorum, quod tam pii, tam eruditi, tam eximii Prefulis, tam propenfo in me ftudio refponderet. Certe adnitar efficere, ne penes ingratum, fi minus dignum, iftum favorem collocafie videaris. Sed quemadmodum epiftola tua mihi deliniavit animi tui fimu= lachrum, ita Andreas Zebridovizs, juvenis tali sene= re dignus, qui nunc Grecis Latinifque literis ftrenue militans, domeftica confuetudine fua mihi magno folatio atque etiam ornamento eft, te totum mihi crebris depinxit expreffitque colloquiis, ut fi coram ade fem, non multo plus confpeéturus fim, opinor. Faxit Chriftus Opt. Max. ut Ecclefia Dei tales multi contingant Epifcopi. Sperare liceret, huic turbulentifimæ rerum humanarum tempeftati fucceffuram aliquando ferenitatem : effetque quod orbi Chrifzano gratulemur, quemadmodum Polonie regno gratulamur, magno quidem illi, fed uni. Equidem tales heroas venerari foleo, etiamfi nihil officii privatim in me contuliffent. Nunc quem affectum tibi debeam intelligo, qui iftam fingularem tuam in me benevolentiam, non fat habueris epiftola teftificari, fed aureo quoque pignore teftatam effe volueris. Itaque follicitus difpicio, quonam argumento poflim aliquam non ingrati pectoris fignificationem dare, quanquam {cio tuam generofitatem amore mutuo contentam efle. Bene vale. Bafilea, Anno 1528. C D Episrora MVÎI Def. Erafmus Rot. Bilibaldo Pirckheimero S. D. Ve clarifime, Opinor Francifcum Dilfum apud te fuifle, talemque compertum, qualem depinxeram. Ab ejus abitu reddita funt mihi wa litere, fatis& alacres & copiofe, que mihi triftitiam omnem abfterfere, quam ex prioribus illis literis, quas oborta tibi paralyfis interruperat, conceperam. De fide a~ | micorum etiam poft illam meam querimoniam, talia | comperi, ut totam ancoram facram & non facram fixerim in Chrzffo, qui folus nec vult, nec poteft fallere. Homines mirum quam interdum fimulent & diffimulent, & fi qui ex animo bene volunt, immane quam hoc eft temporarium, quam levi occafione totus ille favor vertitur in odium?! Ibi quam tenax offenfæ memoria, quain profunda beneficiorum omnium oblivio! | Sunt qui prodefle fi velint, nihil poffint, quum ladere F| nemo non poffit: Sunt qui dum imprudenter prodefle | ftudent, ledunt maxime. Cum talibus amicis nobis res eſt, quod quidem mihi tecum commune che doleo, | moderatius laturus, fi mihi proprium effet incommodum. Mones autem, & prudenter, & amanter, ut hotum mores boni confulam, ni malim in folitudinenvaliquam demigrare. Humana vitia facillime condono amicis, capitales perfidias ab üs, in quos fui cumulatiffime beneficus, devoro quidem, fed non fine tædio. Abfit autem, ut tale quicquam de te fulpicer. Quanquam Tom, IIT, (Cee novi Ans 1523»
